John Verbruggen Fotografie

Deze keer wil ik met jullie 10 goede (engelstalige) blog’s delen over architectuurfotografie. De volgorde van de tien blog´s is geen rangorde, maar willekeurig.

1. Quintin Lake Er is prachtig fotowerk op de blog van deze Britse fotograaf te zien. En niet alleen moderne architectuur, ook eeuwenoude ruines. 
2. Curt Clayton Er is prachtig gevarieerd werk te zien op deze blog. Daarnaast ook een lijst met zijn favoriete boeken over architectuurfotografie. 
3. Jeffrey Sauers Deze Amerikaanse fotograaf laat prima werk zien op zijn blog en ook zaken zoals voor en na foto’s en luchtfoto’s. 
4. Greg Benson Greg fotografeert niet alleen architectuur, dus de link verwijst naar dat deel van de blog dat daar wel aan gewijd is. Uitstekend interieur en exterieur fotowerk!
5. Simon Kennedy Simon toont uitgebreide series van de architectuur die hij gefotografeerd heeft. Dit geeft een completer beeld van een gebouw.
6. Brian Henniker Brian is een fotograaf uit Los Angeles. Hij heeft vooral interieurfoto’s op zijn blog staan. Topwerk! 
7. Michael Kelley Michael heeft een fraaie blog met uitstekend fotowerk! Je vind er ook ‘behind-the-scenes’-beelden en zelfs enkele filmpjes hoe zijn foto’s tot stand komen. Zeer de moeite waard! 
8. Chad Jackson Chad laat uitstekend werk zien op zijn blog, maar ook hoe een combinatie van foto’s tot de perfecte foto leidt. 
9. John Granen Een sobere blog kwa opmaak, maar fotowerk dat wèl de moeite waard is om te bekijken. 
10. Nathaniel McMahon Op deze blog vind je uitstekend fotowerk van architectuur in China!

Veel lees en kijkplezier! Heb je goede aanvullingen op deze lijst? Schroom niet en deel ze hieronder als kommentaar!

Ik werk nu ongeveer een maand met de nieuwste versie van Photoshop Lightroom: 4.0. Tijd voor een korte evaluatie.

1.Ondanks de belofte dat Lightroom sneller zou zijn (vooral met DNG-files), moet ik zeggen dat ik daarin teleurgesteld ben. Zeker als je een groot aantal handelingen snel achter elkaar uitvoert, wordt het erg traag en reageert LR soms zelfs helemaal niet meer. Ik moet daar eerlijkheidshalve wel aan toevoegen dat ik een Windows Vista PC (4 GB RAM-geheugen) van 3 jaar oud gebruik! Misschien tijd om wat geheugen bij te prikken?

2. De Clarity-schuif pakt nu veel harder aan. 80 % van de foto’s blijf ik onder de +20

3. De grootste en meest ingrijpende verandering heeft in de Develop-module plaats gevonden. Waar we eerste beschikten over Blacks, Fill light en recovery, zijn deze vervangen door Highlights, Shadows en Whites. Dat is in het begin best even wennen. Alle nieuwe schuiven en de Blacks hebben nu zowel een negatieve als een positieve waarde. Dit geeft weer meer bewerkingsmogelijkheden. Mijn algemene indruk is dat foto’s direct na het inladen al een beter contrast hebben. Bij de vorige versie liet ik (via een preset) bij het inladen direct een Strong contrast curve op mijn foto’s los. Dat heb ik nu terug gebracht tot een Medium curve. Ook lijkt er nog meer detail uit de lichte delen te halen. Dat is natuurlijk altijd goed nieuws! De Brightness-schuif is verdwenen. Dit vind ik wel jammer. Die gebruikte ik vooral om mijn histogram ‘om te duwen’ als ik dat nodig vond. Vooral in lichte interieurs, bij veel zon, bij sneeuw etc. Als het histogram verder wel goed was, maar de foto toch te donker oogde.

4. In de Graduated filter kun je naast ruis, moiré en scherpte nu ook de temperatuur en tint aanpassen. Een eenvoudige manier om je lucht even wat te corrigeren, zonder de voorgrond mee te nemen.

5. Als laatste wil ik de nieuwe Mapmodule noemen. Voor een fotograaf als ik, die alleen op locatie werkt is deze nieuwe module een mogelijkheid om op een makkelijke manier meer informatie toe te voegen aan de foto’s. Op de kaart wordt nu zichtbaar waar je jouw foto’s hebt gemaakt en het bestand word voorzien van een GPS-code en de locatienaam. Ik zal nu een keer door het complete bestand moeten, om deze er nog zo veel als mogelijk de locatie er aan toe te voegen. En natuurlijk moet ik voortaan naast het keywords toevoegen, er nu ook aan denken dat ik er de locatiegegevens aan toe moet voegen. Dat moet nog even in mijn workflow inslijten.

Al met al ben ik (ondanks punt 1) wel positief over Lightroom 4.0. Ik ga er van uit dat Adobe vrij snel met een 4.1 versie zal komen waren de meest storende fouten uit zijn gehaald en programmeurs de performance nog eens onder de loupe hebben genomen.

Wat zijn jouw ervaringen? Deel ze gerust hieronder of op Facebook!

Deze keer wil ik het met jullie kort hebben over wat ik doe voordat ik op pad ga. 

1. Informatie over de locatie

Allereerst probeer ik zoveel mogelijk informatie van de klant te krijgen. Daarnaast kijk ik ook altijd zelf verder op internet wat ik over een bepaald gebouw of locatie kan vinden (tekst, filmpjes, foto’s). Zodat ik een zo goed mogelijk beeld krijg van het gebouw en wat ik verder kan verwachten.

2. Wanneer moet ik er zijn?

Over het algemeen is de voorgevel van een gebouw het meest belangrijk en in het oog springend. Maar ook andere delen van het gebouw kunnen ook van belang zijn voor de klant. Vastgoedbedrijven hebben vaak wat andere wensen. Om nu precies het moment van de dag, dat ik op locatie moet zijn te bepalen, maak ik gebruik van de Sun Seeker-app op mijn iPad. Deze kost $ 4,99. In de screenshots hieronder krijg je een indruk hoe dit werkt.

3. Waar moet ik precies zijn?

Daarnaast maak ik uiteraard gebruik van Google maps (http://maps.google.nl/) met de satellietkaarten en als het beschikbaar is Google Streetview. Je komt automatisch in Streetview terecht als je in Maps blijft inzoomen. De satellietkaarten en de beelden in Streetview zijn helaas meestal enkele jaren oud en voor nieuwere locaties niet te gebruiken. Voor het berekenen van de afstand maak ik gebruik van de online reisplanner van TomTom http://routes.tomtom.com. Ik hoor mensen wel eens klagen over hun TomTom. Ik heb echter een abonnement op de kaartupdates en dan gaat het in 98 % van de gevallen wel goed. Het bedrag dat deze updates mij kosten sparen me veel tijd en ergernis! 

4. Het weer

Uiteraard is het weer zeer belangrijk voor mij als buitenfotograaf. De site die ik daarvoor het meeste gebruik is www.weer.nl. Uiteraard kijk ik altijd naar de plaats waar ik naar toe moet. Hoewel Nederland klein is, kunnen er toch nog grote verschillen optreden. Ook ik heb uiteraard te maken met de niet altijd 100% betrouwbaarheid van weersvoorspellingen. Wat ik doe is dat ik (indien mogelijk) al een aantal dagen voordat ik op pad ga, kijk naar het weer. Stel het is maandag en ik zie dat er voor vrijdag een mooie dag met 10 uur zon voorspeld wordt. Met deze voorspelling in mijn hoofd, blijf ik de daarop volgende dagen naar deze vrijdag kijken. Verandert de voorspelling? Wordt het voorspelde aantal zonuren minder? Verandert de voorspelling steeds (zowel negatief als positief)? Als je deze dingen meeneemt, kun je met een wat grotere zekerheid voorspellen of de voorspelling van het weer ook uit komt.

Naast www.weer.nl, maak ik ook nog gebruik van de Weather Pro App. Deze kost € 2,99. Zowel deze app als de website worden door Meteo Consult van gegevens voorzien.

Hopelijk staan hier wat interessant tips bij, ook al ga je niet op pad om een gebouw of een landschap te fotograferen!

Deze keer wil ik het over het blauwe uur hebben. Met het blauwe uur bedoel ik, dat ‘s ochtends een uur voor zonsopkomst en ’s avonds een uur na de zonsondergang de lucht helderblauw kleurt. Voorwaarde is wel dat het onbewolkt is. Bij een zwaar bewolkte lucht is de kleur minder fraai. Het blauwe uur is een gedeelte van de schemering en duurt in de praktijk vaak niet langer dan een kwartiertje.

Het blauwe uur wordt vaak verward met het gouden uur. Dit is het uur voor zonsondergang en het uur na zonsopkomst. Het gouden uur heeft een heel ander karakter qua licht als het blauwe uur. Afhankelijk van de omstandigheden zal het licht in het gouden uur vooral warm van kleur zijn met geel, oranje en roodtinten.

Waarom is dat blauwe uur zo interessant?

In de architectuurfotografie is het blauwe uur populair om te fotograferen. In deze periode is het mogelijk om met het laatste restje daglicht (of ’s morgens het opkomende eerste licht) en de verlichting in het gebouw zelf een mooi uitgebalanceerde weergave van het gebouw te fotograferen. De omgeving wordt mooi zichtbaar, maar ook de contouren en de binnenkant van het gebouw door de interieurverlichting. Als het ’s avonds helemaal donker geworden is word de lucht in de foto zwart. Dit wordt al snel te zwaar en lelijk in de foto. Ook de contouren van de minder goed verlichte delen van het gebouw ‘verdwijnen’.

Als fotograaf luistert het dus erg nauw om precies in het blauwe uur (beter kwartier) op de juiste plaats te zijn. Ook is het van belang om te weten dat ’s morgens vooral in het westen de lucht het diepst blauw kleurt en ’s avonds vooral in het oosten. Dit is iets waarmee je rekening kunt proberen te houden als je een gebouw fotografeert en dat tegen deze diepblauwe lucht als decor, neer wil zetten. De bovenstaande foto van de parkeergarage van het Maasstadziekenhuis en Zorgboulevard in Rotterdam laat dit mooi zien. Deze foto is ’s morgens vroeg genomen en achter de parkeergarage zorgt de diepblauwe lucht in het westen voor een mooie achtergrond.

Naast architectuur kan in het blauwe uur ook prima infrastructuur en landschap gefotografeerd worden!

Deze landschapsfoto laat zien dat een bepaalde hoeveelheid wolken voor een landschap wel goed kan werken. Voor architectuur vind ik een helder blauw uur het mooist!

Wat denk jij? Heeft het blauwe uur een meerwaarde voor een foto van architectuur of infrastructuur? Of zie jij liever een zwarte lucht?

Deze keer doe ik vanaf deze plek een oproep. Onlangs kreeg ik via Twittercontact, de mogelijkheid om te exposeren in een hotel in Amsterdam. Ik ben in dat hotel gaan kijken en het bleek een cocktailbar met een prachtig uitzicht over heel Amsterdam. Wat mij ook opviel was het uitzicht over Amsterdam Centraal Station en het spoor dat Amsterdam uit slingert.

Toen ik ging nadenken over wat ik daar wil gaan exposeren, leek het me mooi om aan te sluiten, op wat je ziet als je naar buiten kijkt. Zo ben ik gekomen op het thema: De trein in het Nederlandse landschap. Hiermee wil ik mijn portfolio op het gebied van infrastructuur versterken en met een expositie onder een groter publiek onder de aandacht brengen.

Je ziet 2 foto’s in dit artikel die als een soort basis dienen voor dit project. Van hieruit wil ik gaan werken. Ik zoek het in de schoonheid van het Nederlandse landschap waar de trein doorheen rijdt en mijn eigen kijk daar op. Voor het maken van goede foto’s voor dit thema is het vinden van de juiste locaties zeer belangrijk. Daarvoor vraag ik je hulp!

Aan wat voor soort locaties kun je dan denken?

• Aan locaties waar het spoor door een interessant landschap loopt, bijvoorbeeld natuurgebieden, bollenvelden, weilanden met koeien, omringd door kassen met groeilampen, etc.
• Aan locaties waar het spoor op een bijzondere manier verweven is met andere infrastructuur (wegen, water, etc.).
• Bijzondere spoorbruggen
• Stations die heel landelijk gelegen zijn. Dus niet omringd door andere bebouwing.

Wat ga ik niet doen?

Luchtfotografie lijkt misschien op het eerste gezicht dè manier om dit onderwerp in beeld te brengen. Zeker na het zien van de televisieserie Nederland van boven. Het zou ongetwijfeld spectaculaire beelden opleveren, maar het is ook een hele kostbare manier. Bovendien heb ik ook geen ervaring met luchtfotografie en dat is wel nodig om dit ook goed te kunnen doen denk ik. Ik ga dit onderwerp dus alleen vanaf de grond in beeld brengen. De locaties moeten dus ook over de grond bereikbaar zijn.

Hoe kun je me helpen?

• Heb je tips over locaties? Reageer onder dit artikel of mail me op info@jvfotografie.com.
• Ken je organisaties of werk je voor een organisatie waarvoor dit project interessant zou kunnen zijn en dit project willen ondersteunen of samenwerken?
• Deel dit artikel met zo veel mogelijk mensen!

Benieuwd naar wat ik al heb? Foto’s de trein in het Nederlandse landchap.

De expositie staat voorlopig gepland op half december 2012.

In mijn vorige blog legde ik uit hoe je de grootte van 1 foto kan aanpassen in Photoshop. Echter wat als je 20 foto’s moet verkleinen voor bijvoorbeeld op de website van je bedrijf. Het een voor een openen van de foto’s en verkleinen wordt dan al snel een vervelend klusje.

Uiteraard is daarvoor in Photoshop een oplossing voor handen. Zorg er allereerst voor dat je als je foto’s gaat verkleinen in je voorkeuren van Photoshop bij General de standaard Image Interpolation op Bicubic Sharper staat. In mijn vorige blog schreef ik al dat bij het verkleinen van foto’s de rekenmethode Bicubic sharper voor minder scherpteverlies zorgt.

1. We openen Adobe bridge. Dit programma vergezeld Photoshop al sinds CS2 en wordt niet door iedereen gebruikt. Als je niet weet waar het staat, in nieuwere versies kun je het vanuit Photoshop File => Browse with Bridge openen.
2. Zoek nu de foto’s op die je wil verkleinen en selecteer deze bestanden
3. Kies nu in het menu Tools => Photoshop => Image Processor
4. Je zult zien dat er nu geschakeld word naar Photoshop en je krijg de volgende dialoog te zien:

5. Bij stap 1 laat je het vinkje uit
6. Kies bij stap 2 een andere map, waar je de verkleinde bestanden op wilt slaan
7. Bij stap 3 geef je aan welk bestandstype je wenst. Dit zal meestal Jpeg zijn. Kies kwaliteit 10 (12 is het maximum) en vink resize to fit aan.
8. Vul bij stap 3 nu de gewenste grootte van je bestanden in. Stel dat je de foto’s wilt verkleinen naar 800 x 600 pixels, Vul dit in de desbetreffende vakjes in. Dit betekent echter ook dat staande foto’s maximaal 600 pixels hoog worden. Dus wil je dat de lange zijde van de foto’s (ongeacht staand of liggend) 800 pixels groot worden, vul in beide hokjes 800 pixels in.
9. Vink de optie voor sRGB aan. Dit zorgt voor een optimalere weergave van de foto’s op het internet.
10. Vink bij stap 4 het bijsluiten van het ICC Profile aan.
11. Klik nu op Run en je zult zien dat de foto’s die je gekozen hebt, achter elkaar geopend worden, geresized en vervolgens weer op geslagen en gesloten, etc. Als het om een grote hoeveelheid foto’s gaat, kan dit wel even duren, maar het gaat vele malen sneller dan dat je ze zelf allemaal moet openen!

Vragen? Stel ze gerust hieronder (klik op comments). Ik hoor graag hoe ik je nog verder zou kunnen helpen.

Ik lever mijn klanten mijn foto’s meestal op twee groottes aan: 1 die geschikt is voor drukwerk en 1 die geschikt is voor op het web. Het kan natuurlijk gebeuren dat je de grootte van een foto aan moet passen. Hoe doe je dat met Photoshop? Daar gaat dit korte artikel over.

De fotobestanden die ik aan mijn klanten lever voor drukwerk zijn 300 dpi en voor het web 72 dpi. Dit zijn de algemeen geaccepteerde standaarden voor resolutie van foto’s voor deze toepassingen.

Enkele vuistregels voor het verkleinen van foto’s:

1. Start met het grootst mogelijke bestand dat je hebt en ga van daaruit verkleinen.
2. Als je foto’s verkleint kies in de Image size-dialoog onder aan bij Resample image voor Bicubic sharper. De keuze voor deze methode vermindert het scherpteverlies bij het verkleinen van je foto.

Het verkleinen van een foto:

1. Open de foto
2. Open de Image size-dialoog (Menu Image => Image size of Alt+Ctrl+I)
3. Zorg dat het vinkje naast Constraint Proportions aan staat.
4. Kies nu 72 dpi als je een 300 dpi bestand wil verkleinen voor het web
5. Kies nu in het bovenste gedeelte van de dialoog voor de langste zijde het gewenste aantal pixels, bijvoorbeeld 800. Photoshop rekent de andere waardes zelf uit.
6. Klik op OK en je foto is verkleint
7. Let op! Vergeet niet dit bestand onder een andere naam op te slaan zodat je het orginele bestand met de originele grootte behoudt!!! Dus Ctrl+Shift+S en kies een andere bestandsnaam en liefst ook een andere map.
8. Check altijd kritisch of je foto nog scherp is. En pas indien nodig nog wat verscherping toe. Als je bovenstaande methode gebruikt is het meestal niet nodig.

Als je met vaste maten werkt op je website is het handig om deze aan mij (of de andere fotografen waarvan je gebruik maakt) door te geven. Het aanpassen van de grootte van foto’s naar deze maat is voor fotografen een routinekwestie. Zij hebben daar de juiste tools en kunnen dit met enkele drukken op de knop voor je regelen. Dit zal meestal ook minder scherpteverlies geven. Moet je toch zelf meerdere foto’s tegelijk verkleinen? Lees mijn volgende blog!

Voor al die andere gevallen waarbij je slechts 1 of enkele foto’s aan moet passen, weet je nu hoe het moet. Vragen? Stel ze gerust hieronder (klik op comments). Ik hoor graag hoe ik je nog verder zou kunnen helpen.

Begin vorige maand werd ik door het vastgoed magazine PropertyNL gevraagd foto’s te maken van het Conservatorium Hotel in Amsterdam. Het ging om foto’s bij een artikel over de herontwikkeling van dit gebouw van conservatorium (en daarvoor Rijkspostspaarbank) naar een 5 sterren hotel. Het Conservatorium Hotel wil een nieuwe standaard in Nederland gaan neerzetten. De ligging, op amper 100 meter van het Museumplein, is natuurlijk uitstekend.

Het Conservatorium Hotel aan de Van Baerlestraat in Amsterdam

Prachtig natuurlijk zo’n opdracht! Maar toen ik op 5 december in de Van Baerlestraat aankwam was het wel even schrikken. Aan weerszijden van het pand waren er nog steigers en bouwketen geplaatst. Aan de voorkant was nog een raam dicht geplankt. En eenmaal binnen werd de schrik nog groter. Ik werd samen met de schrijver van het artikel (Erik de Boer) rond geleid door de directeur van de vastgoedontwikkelaar en de directeur van dit prestigieuze project. Overal was alles wat klaar was, afgedekt tegen het stof. En wat niet klaar was, daar waren een leger aan Italiaanse interieurbouwers bezig om het hotel klaar te krijgen. Enkele weken later zou het hotel namelijk gedeeltelijk opengaan.

De gang met de kamers in het Conservatorium Hotel

Het was dus echt een uitdaging om hier goede en niet al te rommelige foto’s te maken! Normaal zou je zeggen wacht even een paar weken, maar een magazine heeft nu eenmaal een vast stramien van verschijnen. Dan is het dus zoeken naar de plekken waar je de bouwactiviteiten en wat daar mee samenhangt, zo veel mogelijk buiten beeld kunt houden. Inmiddels heb ik hiermee al de nodige ervaring op gedaan. Al fotografeert iedere architectuurfotograaf natuurlijk liever een project dat klaar is en er optimaal uit ziet. Daar ben ik geen uitzondering op!

Een badkamer in een van de kamers van het Conservatorium Hotel

Het Atrium met het licht geconstrueerde dak en de aangebouwde ruimtes voor evenementen

Zelfs aan het design van de brandhaspel is de nodige aandacht besteedt!

Het hotel is ook te vinden op Facebook als The Conservatorium Hotel. Leuk om te zien hoe het nu geworden is! En verder op de website van het conservatorium hotel. Hier staan nu alleen artist impressions op, maar ik neem aan dat deze op termijn vervangen worden door echte foto’s. De tearsheets van het artikel zijn te vinden op mijn Facebook Fanpage John Verbruggen Fotografie. Vergeet niet deze pagina te liken!

Deze blogpost het tweede deel 6 foto’s van mijn memorabele 11 van 2011. Ik heb 11 foto’s van dit jaar op een rijtje gezet en de verhalen achter deze foto’s wil ik hier met jullie delen. Het zijn niet perse mijn allerbeste foto’s van het afgelopen jaar, maar wel 11 foto’s waar voor mij een verhaal aan vast zit. Met dit verhaal hoop ik iets van mijn gevoel voor deze foto’s met jullie te delen.

In 2008 ben ik gestart als fotograaf van landschap en architectuur. Dit jaar is daar nadrukkelijk infrastructuur als onderwerp bij gekomen. Voor ingenieursbureau Movares mocht ik diverse opdrachten verrichten, waaronder dit project: de nieuwe verbindingsweg N284 bij Hapert. Het fotograferen van een nieuwe weg: hoe zet je dat in beeld? De opdracht was om het gebruik van de weg in beeld te brengen. Bij het project hoorde een aantal kruisingen, fietstunnels, de verlichting, de verkeersregelinstallaties en deze nieuwe aansluiting op de snelweg A67. Ik was de dag ervoor ’s middags begonnen met het fotograferen van het project en deze morgen was ik om 5.15 uur weer op dit viaduct om deze foto te maken. Ondanks dit vroege tijdstip, was er geen gebrek aan verkeer op zowel de snelweg als op de nieuwe provinciale weg.

Met Bam Utiliteitsbouw regio Rotterdam, als nieuwe klant in 2011 was ik erg blij. Na het nieuwe stadsdeelkantoor in Den Haag in het voorjaar, mocht ik in september de nieuwe Zorgboulevard in Rotterdam fotograferen. Dit betekende dat ik naast deze parkeergarage ook de Medimall (Revalidatie, geboortehotel Aafje, Delta Psychiatrisch Centrum, etc) mocht fotograferen. Het Maasstad Ziekenhuis (wat er tussen staat) is door een andere bouwcombinatie gebouwd. Ik was ’s morgens om vijf voor zeven ter plaatste en zag een prachtig diepblauwe lucht. Samen met het licht van de parkeergarage en de spiegeling in het aangelegde water zorgde dit voor een prachtige sfeer. De rest van de dag was het ook prachtig weer en dus lukte het allemaal erg goed. Later kocht EGM architecten nog enkele foto’s van mij (terwijl zij zelf een goede fotograaf in dienst hebben). Een mooi compliment!

Oktober begon met prachtig weer. Op zondag 2 oktober was ik erg vroeg in het IJsselsteinse IJsselbos. Ik wilde graag zonnestralen in een nevelig bos fotograferen. Om de zon eerst wat verder op te laten komen liep ik naar de achterkant van het bos. Boven de weilanden hing prachtige mist. En af en toe stak de zon er voorzichtig door heen. Deze koe ving het zonlicht op en lichtte als het ware op in de mist. Gelukkig liep ze dicht langs de slootkant en had ik er nog een klein stukje spiegeling bij.

Deze foto komt uit een speciale interieuropdracht. Normaal fotografeer ik meestal projecten die door bedrijven gerealiseerd zijn. Hier ging het om een bestaand bedrijf, namelijk evenementencentrum Inn Style. Voor hun nieuwe website hadden ze sfeervolle foto’s nodig van hun interieur. Door de prachtige ligging van het pand (pal naast de Maarsseveense Plassen),  was het bij de foto’s belangrijk om de connectie tussen binnen  en buiten zichtbaar te maken. Dit leverde een forse technische uitdaging (qua contrast) op. Met dank aan de software NIK HDR Efex pro lukte het allemaal.

De herfstkleuren kwamen de aflopen herfst langzaam op gang. Half oktober wandelde ik op een mooie zaterdagmorgen van Baarn naar Lage Vuursche. In de buurt van Paleis Soestdijk liep ik langs een drukke verkeersweg, toen ik prachtige zonnestralen door het bos zag schijnen. Een prachtig verschijnsel dat zich vaak op mooie nevelige ochtenden in de herfst voordoet. Hoewel het verschijnsel zelf niet heel moeilijk te fotograferen is, is het wel lastig om het met een goede compositie in beeld te zetten. Immers in een bos staat of ligt er altijd wel iets, wat je er liever niet bij hebt als fotograaf.  Prins Bernard zou deze vast hebben weten te waarderen ;-)

Op 22 oktober had Fotoclub Ef Elf uit IJsselstein een jubileumdag georganiseerd. Deze fotoclub (waar ik al 11 jaar lid van ben), bestond dit jaar 35 jaar. De leden konden kiezen uit 2 workshops, ik koos voor straatfotografie in Utrecht. We hadden enorm geluk met het prachtige weer op deze zonnige zaterdag. Martin van Thiel was onze workshopbegeleider deze dag. We begonnen op het plein achter het stadhuis. Ik was daar even bezig toen ik opeens deze twee dames zag lopen. Ik zag in het tegenlicht het prachtige randje licht om deze twee dames ontstaan en rende er achter aan om nog snel enkele keren af te kunnen drukken. Het oplichten van de tasjes en de mooie schaduwen maakte het plaatje kompleet.

En zo is ook 2011 weer om gevlogen. Een jaar waarin ik me weer op allerlei gebied heb kunnen ontwikkelen. Ik kijk erg uit naar 2012 waar in ik met mijn bedrijf weer grote ambities heb om nog meer klanten blij te maken en iedere dag te genieten van het mooie werk wat ik mag doen!

Mijn complete portfolio kun je bekijken op John Verbruggen Fotografie, specialist in architectuur, infrastructuur en landschap. 

Het is weer december en dus de tijd van de lijstjes. Ik heb 11 foto’s van dit jaar op een rijtje gezet en de verhalen achter deze foto’s wil ik hier met jullie delen. In dit eerste deel 5 en over 2 weken de andere 6. Het zijn niet perse mijn allerbeste foto’s van het afgelopen jaar, maar wel 11 foto’s waar voor mij een verhaal aan vast zit en die mij dierbaar zijn. Met dit verhaal hoop ik iets van mijn gevoel voor deze foto’s met jullie te delen.

Op 23 juni ging ik ’s avonds een fietstochtje maken door de Rijnenburg polder. Een gebied waar ik wel vaker kom. Het weer was redelijk, maar er kon ook nog wel een buitje komen. Ik had mijn regenbroek dus maar mee genomen. Voor het geval dat… En dat was maar goed ook want het ging ook regenen. Ik zag de bui al aan komen en dus had ik mijn regenbroek al op tijd aan getrokken. Gelukkig viel het mee en was het na 10 minuten al weer droog. Terwijl de laatste druppels nog neer daalden, stak de zon al onder de wolken door en zag ik deze spectaculaire regenboog ontstaan. Natuurlijk heb ik wel vaker een regenboog gezien, maar een dubbele en helemaal van horizon tot horizon en de mogelijkheid om hem ook op de foto te zetten? Nee, dat was voor mij de eerste keer. Ik moest wel opschieten want na een minuutje of tien was al weer over met deze magische verschijning.

Op zondag 3 juli fietste ik naar kantorenpark Papendorp bij Utrecht. De lucht was zo goed als strak blauw en ik wilde de Prins Clausbrug eens op en andere manier in beeld brengen. De rust was heerlijk, hoewel… Er struinde een groep jongeren rond die op zoek leken naar een plek om een illegaal feestje te gaan bouwen. Kennelijk vond de politie de aggregaat op een kruiwagen verdacht en die kwam al een paar keer langs rijden. Uiteindelijk dropen ze allemaal af en doken ze hun bed in, denk ik. Ik liet me niet te veel af leiden door deze jongeren en maakte deze foto. De foto is Photoshop Lightroom om gezet naar zwart-wit en in Photoshop is de lucht ‘vlekkeloos’ zwart gemaakt. Dat laatste zorgt er voor mij voor dat het grafische van deze brug benadrukt wordt.

Op 28 juli was ik in Amsterdam voor een opdracht van Movares. Voor de afdeling water was ik op zoek naar ankers, trossen en andere nautische elementen. Deze heb ik gefotografeerd in de museumhaven van Amsterdam. Toen ik het licht even wilde laten draaien liep ik een rondje door de omgeving en zag deze glazenwasser hangen aan de gevel van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA). De glazenwasser alleen hangend aan de gevel vond ik wat te plat en te voor de hand liggend. Deze loopbrug bood een mooi tegenwicht tegen de gevel van de OBA.

Op zondag 14 augustus kwam ik thuis van een weekendje bij mijn ouders in Limburg. Toen ik van de bus naar huis liep, zag ik dat de lucht helemaal uit klaarde. Naar zo’n wolkenloze zonsondergang was ik al een tijdje op zoek voor deze foto. Dit is het viaduct over de A2 bij Afslag IJsselstein. Na wat wachten pakte het precies uit zoals ik gehoopt had: Het staalblauwe lucht van het blauwe uur, de nagloeiende zon op het gebouw van Aegon en de mooie lichtstrepen van de auto’s die door de sluitertijd van 15 seconden zijn ontstaan.

Aan het begin van de zomer van 2011 heb ik een inventarisatie gemaakt, van de plekken waar ik de afgelopen jaren mijn beste landschapsfoto’s heb gemaakt. Ik wilde op het moment dat de omstandigheden goed waren, niet mijn tijd verdoen met prakkiseren over waar ik heen wil gaan. Zo werd de Lek aan de Viaanse zijde (en recreatieplas Middelwaard) deze zomer een plek waar ik gedurende de zomer 8 keer ’s morgens vroeg te vinden was. Telkens was het weer en de bijhorende kleuren anders. Op de morgen van zaterdag 3 september was het mooi nevelig. Vanaf de oude Viaanse brug werd de nevel het best zichtbaar in de foto.

Tot zover het eerste deel van mijn memorabele 11 van 2011. Over 2 weken deel 2!