De zwakke schakel Scheveningen

In de herfst van 2013 fotografeerde ik het project de Boulevard van Scheveningen voor ARCADIS. De Divisie Water maakte met de Spaanse Architect Morales een plan om de kust hier veilig te maken. Het ging hier om een project in een complex stedelijke omgeving. Den Haag wil een wereldstad aan de zee zijn en behalve veilig was het esthetische ook belangrijk.


Inleving en verdieping

Voordat ik voor dit project op pad ging heb ik mij uitgebreid verdiept in dit project en over dit project besproken met David van Raalten, die bij dit project betrokken was. Hij is tegenwoordig regelmatig te horen bij RTL-z als er watermanagement-zaken aan de orde komen. In het enthousiaste gesprek met hem kwam aan de orde wat de problemen waren, waar men oplossingen voor moest bedenken, waar het project in algemene zin aan moest voldoen en hoe de veiligheid van de kust werd verbeterd door een dijk in de boulevard. Hier sta ik bovenop die dijk. Hier zie je (deels) het enorme hoogteverschil van 12 meter dat vanaf zeeniveau overbrugd moest worden. Dit project is een prachtig voorbeeld van de innovatieve oplossingen die Nederland in de wereld tot het topland op het gebied van watermanagement maken.


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De zwakke schakel Scheveningen

In de herfst van 2013 fotografeerde ik het project de Boulevard van Scheveningen voor ARCADIS. De Divisie Water maakte met de Spaanse Architect Morales een plan om de kust hier veilig te maken. Het ging hier om een project in een complex stedelijke omgeving. Den Haag wil een wereldstad aan de zee zijn en behalve veilig was het esthetische ook belangrijk.

Inleving en verdieping

Voordat ik voor dit project op pad ging heb ik mij uitgebreid verdiept in dit project en over dit project besproken met David van Raalten, die bij dit project betrokken was. Hij is tegenwoordig regelmatig te horen bij RTL-z als er watermanagement-zaken aan de orde komen. In het enthousiaste gesprek met hem kwam aan de orde wat de problemen waren, waar men oplossingen voor moest bedenken, waar het project in algemene zin aan moest voldoen en hoe de veiligheid van de kust werd verbeterd door een dijk in de boulevard. Hier sta ik bovenop die dijk. Hier zie je (deels) het enorme hoogteverschil van 12 meter dat vanaf zeeniveau overbrugd moest worden. Dit project is een prachtig voorbeeld van de innovatieve oplossingen die Nederland in de wereld tot het topland op het gebied van watermanagement maken.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


20 sec f/22 64 ISO 24 mm Brutally illuminating the shadows in Lightroom hardly causes noise. The space for processing your photos is definitely big. 1/250 f/11 ISO 64 Lens 35 mm 61 sec f/13 ISO 64 24 mm The newly added metering method with protection for the highlights works nice in situations like this. 1/3000 f/8 ISO 64 Lens 31 mm 1/90 f/13 ISO 64 16 mm Beautiful rendering of details in photos like this one are a joy to look at. 1/90 f/11 ISO 64 Lens PC-E 24 mm Split level screen was added for lining up your camera in situations like this. I found it hard to use with sun shining on the sreen. In interoir situations it will work better 1/90f/13 ISO 64 24 mm

REVIEW NIKON D810

Recent Nikon presented the successor of the successful D800/D800E, the D810. The D800 and the D800E were the same camera’s, the D800E only didn’t have a low pass filter. Now Nikon left this filter away on the D810 and doesn’t have a second model with it anymore. There was a lot of discussion on forums whether this made a big difference or not and if it was worth the price difference (a couple of hundred dollars) between the two models. Comparing to the D800/D800E the D810 doesn’t look like a major update. The adjustments Nikon made are maybe less striking at a first glance but they form a long list of larger and smaller improvements that were made. Nikon has listened very carefully to their professional users which are definitely the target customers for this camera.

Through my relationship with Zoom.nl, Hollands biggest photography magazine, I was able to test the Nikon D810 for a couple of days. I have tested the camera mainly with architectural photography. This a kind of photography were the capacities of this camera can excel. Momentarily I use a Nikon D700 as my main camera for all my professional work and I’m looking for my next camera. This D810 is an interesting candidate with the D750 that was introduced last week prior to the Photokina’14 in Cologne, Germany. For the specifications of the D750 look here.

FIRST IMPRESSIONS

After picking up the camera the first thing I noticed was the size of the camera. If you don’t have big hands like me, it feels pretty big. Bigger than the D700. After a while I got used to it. All buttons and dials are well spread and organized, as you would expect from a Nikon. You can operate them also with your gloves in colder conditions. For the bracketing they added a sweet little button. After the first push of the shutter release button my second impression was: “wow, is this camera silent”. The D810 has also a quiet mode (single shot and continue) that is even quieter. If you want to photograph and don’t want to draw a lot of attention to you, this very important. Nikon has adjusted the shutter mechanism of the camera and this results also in significantly less vibrations when you push the button. This is a great help in creating sharper images!

With one charge of the battery (capacity 1900 mAh) it is possible to make 1200 photos according to Nikon. They have improved the performance of the battery with 30 %. I have photographed two days for more than 7 hours with the camera and shot an occasional film clip with it and still the battery had lots of energy. If you are not going to film all day or shoot a lot of long exposures you will be able to photograph all day with just one battery. But it is always wise to buy a spare battery and keep that with you in case you need it!

When the D810 was presented a lot of users were disappointed it didn’t have a built in gps-module or a Wi-Fi-module. For me as a (mainly) outdoor photographer Wi-Fi has not much use. Gps would have been nice, but we all know from our mobile phones how much energy the use of a gps draws from the battery of your phone. Maybe that’s the reason Nikon left it out of the body of the D810. You can add both as an extra accessories.

RESOLUTION AND ISO

Maybe the most impressive feature of the Nikon D810 (like its predecessor) is the big resolution of 36 megapixels. Making large prints is a breeze with this resolution! The enormous amount of pixels (7360 x 4912 pixels) does give a lot of room for cropping your picture. But… in your daily use this enormous resolution isn’t always fun to work with. It is sometimes even unpractical. Nikon has added a new format, RAW-s to the D810. This is 9 megapixel format. I would have liked it if the had one more step added between the maximum resolution of 36 megapixels and this new 9 megapixels format, for example RAW-m with 18 – 20 megapixels. That would have given users more flexibility.

This enormous resolution of 36 megapixels does come with a cost. Digital storage is relatively cheap these days, but for editing these files you need a fast and very powerful computer with a lot of internal memory. (FYI: I use a Windows 8 computer with a i7 Intel processor and with 16 GB (!) internal memory). Uploading your files to your computer, editing, sending files over the internet, etc. Everything goes slower. The RAW-files (with lossless compression) that come straight out of the camera are 40 – 50 MB! These files can be stored on both SD and CF-cards (each one slot) with the highest speed standards of the moment. How the camera should do this, is all adjustable to your personal preference.

For the first time Nikon not only has added a higher ISO of 12800, but also a lower ISO of 64. These ISO values were added for filming in the first place, but are very valuable for photography too. When you photograph a lot during dusk and dawn with long shutter speeds like me, a lower ISO gives a the possibility to photograph longer with long shutter speeds as with the 200 ISO of the D700. With these longer shutter speeds your camera absorbs more colors which results in better photos! The ISO values of 6400 and 12800 are useful for photographers who want to photograph without a tripod in dark situations. With software like Lightroom you can remove most of the noise that comes with it. Personally I would use ISO 3200 as a limit and the 6400 and 12800 values only as an emergency.

RATING (1 – 5)

  • Ergonomics 5
  • Functions 5
  • Speed 4,5
  • Image quality 5
  • Price/quality 4,5

Pluses

  • Very silent and less vibrations from the mirror slapping
  • Wider ISO range
  • Beautiful saturated colors
  • Very robust built

Minuses

  • Prize
  • Just one smaller and too small variant of RAW

If you want read more about the specifications and a more in depth review and testing look here at the website of DPReview. Their review is not complete yet. They have a bigger team and more time to test all the new features! This article is just the impression of myself working with this camera for just two days.


Guest Tumblr of the week: NICHLAS W. ANDERSEN

Today I share with you the blog of NICHLAS W. ANDERSEN. This blog shows some great photos of architecture, street photography and portraiture. Take a look at these photos, enjoy and follow NICHLAS W. ANDERSEN!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


De vloeiende vorm van “De Verrekijker”

Kantoren zijn over het algemeen rechthoekig van vorm. Daarbij valt  de vloeiende vorm van het bestuurscentrum van de Rabobank in Utrecht in de vorm van een acht direct op. Het gebouw werd ontworpen door Kraaijvanger, dat ook het nieuwe Stadhuis van Utrecht heeft ontworpen. In de volksmond werd het bankgebouw al snel "De verrekijker" gedoopt. Het is onmiskenbaar een van Utrechts “landmarks” geworden. Qua lengte moest de toren onder die van de Dom blijven. Immers de Dom is de maat der dingen in Utrecht, de stad met weinig ‘high risers’. Ik was op pad op een mooie zwoele zomeravond om eens wat foto’s van het gebouw te maken in het blauwe uur.  


De recht omhoog methode
Enige tijd geleden schreef ik hier al eens dat ik geen fan ben van de “recht omhoog methode” bij het fotograferen van architectuur vanwege de vallende lijnen.. Tenzij de situatie er echt om vraagt en je het ‘extreem’ doet. De vloeiende vorm van deze toren vroeg er om. In een overzicht zie je om wiens gebouw het gaat, de oversteek die het hele complex (inclusief het oude gebouw) met elkaar verbind en de vloeiende vorm van de toren.


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De vloeiende vorm van “De Verrekijker”

Kantoren zijn over het algemeen rechthoekig van vorm. Daarbij valt de vloeiende vorm van het bestuurscentrum van de Rabobank in Utrecht in de vorm van een acht direct op. Het gebouw werd ontworpen door Kraaijvanger, dat ook het nieuwe Stadhuis van Utrecht heeft ontworpen. In de volksmond werd het bankgebouw al snel "De verrekijker" gedoopt. Het is onmiskenbaar een van Utrechts “landmarks” geworden. Qua lengte moest de toren onder die van de Dom blijven. Immers de Dom is de maat der dingen in Utrecht, de stad met weinig ‘high risers’. Ik was op pad op een mooie zwoele zomeravond om eens wat foto’s van het gebouw te maken in het blauwe uur.

De recht omhoog methode

Enige tijd geleden schreef ik hier al eens dat ik geen fan ben van de “recht omhoog methode” bij het fotograferen van architectuur vanwege de vallende lijnen.. Tenzij de situatie er echt om vraagt en je het ‘extreem’ doet. De vloeiende vorm van deze toren vroeg er om. In een overzicht zie je om wiens gebouw het gaat, de oversteek die het hele complex (inclusief het oude gebouw) met elkaar verbind en de vloeiende vorm van de toren.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


De kracht van zijlicht voor architectuurfotografie

Dit is een groot flatgebouw aan de Utrechtse Lamerislaan, dat ik voor a.s.r. vastgoed vermogensbeheer fotografeerde. Het was nog vroeg in de lente. De bomen waren nog kaal. Normaal wil deze klant (en de meeste andere ook trouwens) graag wat blad aan de bomen op de foto, omdat dit wat vriendelijker oogt. De kaalheid was hier eigenlijk wel handig, omdat blad aan de bomen het gebouw voor een flink deel aan het zicht zou hebben ontrokken.


Welk licht?
Ik had mijn bezoek aan dit gebouw zodanig gepland dat ik met zijlicht zou gaan werken. De gevel is vrij plat. Het gebouw heeft bijvoorbeeld geen balkons die uitsteken. Maar door zijlicht te gebruiken komt de textuur van de gevel optimaal naar voren. Het ritme van de schaduwen van de aan de linkerkant geparkeerde auto’s (en de lantaarnpaal op de voorgrond), zorgt voor wat speelsheid in de foto. Elk gebouw is in mijn ogen interessant en mooi te fotograferen. Als je maar nadenkt over het licht dat je gebruikt en het moment dat het meest geschikt is!


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De kracht van zijlicht voor architectuurfotografie

Dit is een groot flatgebouw aan de Utrechtse Lamerislaan, dat ik voor a.s.r. vastgoed vermogensbeheer fotografeerde. Het was nog vroeg in de lente. De bomen waren nog kaal. Normaal wil deze klant (en de meeste andere ook trouwens) graag wat blad aan de bomen op de foto, omdat dit wat vriendelijker oogt. De kaalheid was hier eigenlijk wel handig, omdat blad aan de bomen het gebouw voor een flink deel aan het zicht zou hebben ontrokken.

Welk licht?

Ik had mijn bezoek aan dit gebouw zodanig gepland dat ik met zijlicht zou gaan werken. De gevel is vrij plat. Het gebouw heeft bijvoorbeeld geen balkons die uitsteken. Maar door zijlicht te gebruiken komt de textuur van de gevel optimaal naar voren. Het ritme van de schaduwen van de aan de linkerkant geparkeerde auto’s (en de lantaarnpaal op de voorgrond), zorgt voor wat speelsheid in de foto. Elk gebouw is in mijn ogen interessant en mooi te fotograferen. Als je maar nadenkt over het licht dat je gebruikt en het moment dat het meest geschikt is!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Guest Tumblr of the week: World Street Photography

Today I share with you the blog of World Street Photography. This blog shows a collection of Street photography of street phototgraphers around the world. Take a look at these photos, enjoy and follow World Street Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


Dynamische Long Exposure fotografie: Langs de Lek bij Vianen


Long exposure, het fotograferen met lange sluitertijden is een vorm van fotografie waar ik hier al eerder het artikel "The basics of long exposure photography" over plaatste. Het is een bijzondere vorm van fotografie die zeer bijzondere resultaten op kan leveren. Na het eerste begin, met mijn allereerste long exposure foto ging ik, nadat ik de basis van deze fotografische techniek beheerste, veel uitproberen. Zoeken naar wat werkt en wat niet.


Compositie: ook bij long exposure erg belangrijk! 

Als ik op het internet kijk naar long exposure foto’s van andere fotografen, valt het mij op dat sommige fotografen long exposure terugbrengen tot een heel minimalistische vorm van fotografie. Een element in het water en daar alleen maar bewogen water omheen en een lucht erboven waar alle textuur uit verdwenen is. Kunst met de grote K, maar niet helemaal mijn ding. Voor mij gaat dat al snel vervelen. Er gebeurd te weinig. In deze foto zie je weliswaar een groot vlak met bewogen water en een groot vlak met bewogen lucht (maar mèt structuur). Echter de wig die de strekdam en de brug met elkaar vormen, maakt het voor mij net even wat spannender en dynamischer. Er is is iets meer te zien dan slechts 1 element.
Meer tips voor Long exposure en fotograferen van landschap in zwart-wit in het bijzonder vind je in mijn artikel: "Ten tips for landscape photography in black and white". 



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Dynamische Long Exposure fotografie: Langs de Lek bij Vianen

Long exposure, het fotograferen met lange sluitertijden is een vorm van fotografie waar ik hier al eerder het artikel "The basics of long exposure photography" over plaatste. Het is een bijzondere vorm van fotografie die zeer bijzondere resultaten op kan leveren. Na het eerste begin, met mijn allereerste long exposure foto ging ik, nadat ik de basis van deze fotografische techniek beheerste, veel uitproberen. Zoeken naar wat werkt en wat niet.

Compositie: ook bij long exposure erg belangrijk!

Als ik op het internet kijk naar long exposure foto’s van andere fotografen, valt het mij op dat sommige fotografen long exposure terugbrengen tot een heel minimalistische vorm van fotografie. Een element in het water en daar alleen maar bewogen water omheen en een lucht erboven waar alle textuur uit verdwenen is. Kunst met de grote K, maar niet helemaal mijn ding. Voor mij gaat dat al snel vervelen. Er gebeurd te weinig. In deze foto zie je weliswaar een groot vlak met bewogen water en een groot vlak met bewogen lucht (maar mèt structuur). Echter de wig die de strekdam en de brug met elkaar vormen, maakt het voor mij net even wat spannender en dynamischer. Er is is iets meer te zien dan slechts 1 element.

Meer tips voor Long exposure en fotograferen van landschap in zwart-wit in het bijzonder vind je in mijn artikel: "Ten tips for landscape photography in black and white".

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Context van een gebouw: CBS, Leidschenveen

Ik was op pad voor het fotograferen van het winkelcentrum van Leidschenveen, toen ik in de verte dit opvallende gebouw zag liggen. Het was het nieuwe gebouw van het Centraal Bureau voor de Statistiek, kortweg C.B.S. genoemd. Het 33.191 vierkante meter grote gebouw werd ontworpen door Branimir Medić en Pero Puljiz. Het gebouw word gevormd door twee grote U-vormen die in elkaar gehaakt zijn. De gevelwand met glas waar je tegenaan kijkt is de bovenkant van een van de beide u-vormen. Meer info over het gebouw vind je op de website van ArchitectuurNL.


Context
Op deze plek zie je goed het contrast van de terracotta kleurige betonnen gevels en het contrast met het glas waar de blauwe lucht in spiegelt. Rechts op de foto zie je nog net een reepje van het winkelcentrum waar ik het over had. De tuin die rondom het gebouw ligt is opvallend. Er is gekozen voor een verharding die afgewisseld word met split in gestrooide stroken en deels voorzien van beplanting. Deze donkere lijnen zorgen voor een mooi ritme en diepte in de foto. Bij het fotograferen van een gebouw kijk ik altijd naar elementen rondom het gebouw die mijn architectuurfoto verder ‘aankleden’ en het tot een fraaiere foto kunnen maken.



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Context van een gebouw: CBS, Leidschenveen

Ik was op pad voor het fotograferen van het winkelcentrum van Leidschenveen, toen ik in de verte dit opvallende gebouw zag liggen. Het was het nieuwe gebouw van het Centraal Bureau voor de Statistiek, kortweg C.B.S. genoemd. Het 33.191 vierkante meter grote gebouw werd ontworpen door Branimir Medić en Pero Puljiz. Het gebouw word gevormd door twee grote U-vormen die in elkaar gehaakt zijn. De gevelwand met glas waar je tegenaan kijkt is de bovenkant van een van de beide u-vormen. Meer info over het gebouw vind je op de website van ArchitectuurNL.

Context

Op deze plek zie je goed het contrast van de terracotta kleurige betonnen gevels en het contrast met het glas waar de blauwe lucht in spiegelt. Rechts op de foto zie je nog net een reepje van het winkelcentrum waar ik het over had. De tuin die rondom het gebouw ligt is opvallend. Er is gekozen voor een verharding die afgewisseld word met split in gestrooide stroken en deels voorzien van beplanting. Deze donkere lijnen zorgen voor een mooi ritme en diepte in de foto. Bij het fotograferen van een gebouw kijk ik altijd naar elementen rondom het gebouw die mijn architectuurfoto verder ‘aankleden’ en het tot een fraaiere foto kunnen maken.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


A.s.r. vastgoed vermogensbeheer is sinds 2009 een belangrijke klant van mijn bedrijf. Ik fotografeerde veel wooncomplexen en winkels in heel Nederland voor hen. Daarnaast is a.s.r. vastgoed vermogensbeheer met 33.000 ha de grootste private grondeigenaar van Nederland. Het grootste deel daarvan is land- en tuinbouwbouwgrond die word verpacht. Een ander deel van de grond bestaat uit golfterreinen en een aantal landgoederen, waaronder landgoed Molecaten bij Hattem onder Zwolle. Mijn opdracht was om een serie van 25 – 30 foto’s te maken, die een goed beeld gaven van het landgoed. Een flinke uitdaging die ik graag aanging!

Een plan van aanpak voor deze opdracht

Men had uit een aantal opties die ik had aangeboden, gekozen voor 25 – 30 foto’s, waarbij ik ongeveer 6 uur zou fotograferen vanaf zonsopkomst. Ik had een lijst met 10 plaatsen gekregen, die in ieder geval in beeld moesten worden gebracht. Daarbij waren een aantal rijksmonumenten en bepaalde elementen in de natuur van het 132 ha grote landgoed. Om dit goed te kunnen doen was het beslist nodig om goed na te denken over hoe ik dit het beste kon doen. Daarbij maak je bepaalde keuzes, waarbij de haalbare optie niet altijd de meeste optimale is. Uiteraard streefde ik er wel naar om voor zoveel mogelijk plekken het beste tijdstip te kiezen.

Allereerst keek ik voor alle gebouwen wat ongeveer het optimale tijdstip was om ze te fotograferen m.b.v. mijn LightTrac app. Op basis daarvan maakte ik een tijdsschema. Elementen in de natuur waarbij van te voren moeilijk een optimaal tijdstip te bepalen was, plande ik daartussen.
Verder keek ik naar foto’s van het landgoed die ik op het internet kon vinden. Sommige fotografen kiezen er bewust voor om niet naar foto’s van andere fotografen te kijken, voordat ze iets gaan fotograferen. Ze willen er niet door beïnvloed worden. Ik wil wel graag het beeld wat er al is bekijken. Vaak is de kwaliteit niet al te goed, maar er valt al een hele hoop uit te halen. Dingen die verkeerd zijn gegaan en in een mindere foto hebben geresulteerd. Je weet zo beter wat je kunt verwachten en kunt proberen te voorkomen om diezelfde fouten te maken. Op locatie laat ik dit vervolgens weer los en ben ik nooit (!) bezig om de foto van fotograaf X na te bootsen.

De uitvoering

Op 5 augustus 2014 was het dan zover en vertrok ik om 4.30 uur richting Hattem. Ik moest na een voorspoedige reis bij de afslag Hattem opeens 10 minuten omrijden omdat men aan het asfalteren was. In een bosrijke omgeving is het altijd even geduld hebben tot de zon wat omhoog komt en beter zichtbaar word. Echter de enorme lengte van de bomen had ik hier wat onderschat, waardoor dat wel wat langer duurde. Sommige gebouwen stonden daardoor het grootste deel van de dag in de schaduw.

Foto 1 Huis Molecaten: Rond 5.45 uur ’s morgens een van de eerste foto’s die ik maakte. Door de bewerking heb ik er meer een blauwe uur foto van gemaakt. In de werkelijkheid was het al een stuk lichter.

Foto 2 Huis Molecaten met zijlicht: De vlaggenmast rechts in de foto stond bij foto’s frontaal van voren, lelijk in de weg. Hier kon ik hem aan de zijkant plaatsen.

Foto 3 De entree van Huis Molecaten: Het zijlicht brengt de textuur in het metselwerk mooi naar voren. Ook de ornamenten rond de deur zorgen voor een mooie schaduw.

Foto 4 De tuin van Huis Molecaten: Door twee opnames met mijn tilt en shiftlens aan elkaar te lassen kwam ik tot dit panorama van de tuin. Gelukkig was het windstil, want zo’n spiegeling in het water maakt zo’n foto net wat mooier.

Foto 5 Sprengenbeek: Landgoed Molecaten heeft een aantal sprengenbeken, die de watermolens vroeger van water voorzagen. Hier moest ik een enorm contrast overbruggen. Door genoeg belichtingen te maken beschik ik altijd over de foto(‘s) om tot zo’n foto met het juiste contrast te komen.

Foto 6 De watermolen: Ooit stonden hier drie watermolens die met het water uit de sprengenbeken van water werden voorzien. Dit is de enige die nog over is en behoort tot de oudste van ons land. Met een Neutraal Dichtheidsfilter verlengde ik de sluitertijd tot 10 seconden. Zo kreeg het stromende water een mooie melkachtige uitstraling in de foto.

Foto 7 Bosbouwproductie: Een deel van het rendement op de landgoederen word gerealiseerd met bosbouwproductie. Lastig om in beeld te brengen als er geen werkzaamheden zijn of geen stapels met gezaagd hout liggen. Dus koos ik er voor om de voor dit landgoed typische lange dennen in beeld te brengen. Met de lange schaduwen wilde ik de lengte nog wat benadrukken. De boomstronk laat subtiel zien dat er wel degelijk gekapt word.

Foto 8 Spaanse graven: Zoals je ziet is dit geen kerkhof, maar een omwalling. Het is een vluchtburcht die in de Tachtigjarige oorlog bij het beleg van Hattem gebruikt zou zijn. Door de schaal en de ligging in het bos lastig om in een beeld te brengen. In deze foto komt het hoogteverschil tussen de buitenste wal rechts en het middelste gedeelte links redelijk tot uitdrukking.

Foto 9 Toegangspoort Landgoed: Het landgoed heeft geen indrukwekkende entree waar ik iets mee kon, maar toen ik in het schemer ’s morgens om 5.30 uur het landgoed binnenreed, vielen die enorme lange dennenbomen me meteen op. Dat vond ik het meest typische aan de entree van het landgoed en dat heb ik hier geprobeerd te benadrukken.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Guest Tumblr of the week: Liz Grandmaison Photography

Today I share with you the blog of Liz Grandmaison Photography. This blog shows the visual chronicles of a New England photographer transplanted to Western Australia. Take a look at these photos, enjoy and follow Liz Grandmaison Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.



Posts I Liked on Tumblr