De kracht van zijlicht voor architectuurfotografie

Dit is een groot flatgebouw aan de Utrechtse Lamerislaan, dat ik voor a.s.r. vastgoed vermogensbeheer fotografeerde. Het was nog vroeg in de lente. De bomen waren nog kaal. Normaal wil deze klant (en de meeste andere ook trouwens) graag wat blad aan de bomen op de foto, omdat dit wat vriendelijker oogt. De kaalheid was hier eigenlijk wel handig, omdat blad aan de bomen het gebouw voor een flink deel aan het zicht zou hebben ontrokken.


Welk licht?
Ik had mijn bezoek aan dit gebouw zodanig gepland dat ik met zijlicht zou gaan werken. De gevel is vrij plat. Het gebouw heeft bijvoorbeeld geen balkons die uitsteken. Maar door zijlicht te gebruiken komt de textuur van de gevel optimaal naar voren. Het ritme van de schaduwen van de aan de linkerkant geparkeerde auto’s (en de lantaarnpaal op de voorgrond), zorgt voor wat speelsheid in de foto. Elk gebouw is in mijn ogen interessant en mooi te fotograferen. Als je maar nadenkt over het licht dat je gebruikt en het moment dat het meest geschikt is!


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De kracht van zijlicht voor architectuurfotografie

Dit is een groot flatgebouw aan de Utrechtse Lamerislaan, dat ik voor a.s.r. vastgoed vermogensbeheer fotografeerde. Het was nog vroeg in de lente. De bomen waren nog kaal. Normaal wil deze klant (en de meeste andere ook trouwens) graag wat blad aan de bomen op de foto, omdat dit wat vriendelijker oogt. De kaalheid was hier eigenlijk wel handig, omdat blad aan de bomen het gebouw voor een flink deel aan het zicht zou hebben ontrokken.

Welk licht?

Ik had mijn bezoek aan dit gebouw zodanig gepland dat ik met zijlicht zou gaan werken. De gevel is vrij plat. Het gebouw heeft bijvoorbeeld geen balkons die uitsteken. Maar door zijlicht te gebruiken komt de textuur van de gevel optimaal naar voren. Het ritme van de schaduwen van de aan de linkerkant geparkeerde auto’s (en de lantaarnpaal op de voorgrond), zorgt voor wat speelsheid in de foto. Elk gebouw is in mijn ogen interessant en mooi te fotograferen. Als je maar nadenkt over het licht dat je gebruikt en het moment dat het meest geschikt is!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Guest Tumblr of the week: World Street Photography

Today I share with you the blog of World Street Photography. This blog shows a collection of Street photography of street phototgraphers around the world. Take a look at these photos, enjoy and follow World Street Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


Dynamische Long Exposure fotografie: Langs de Lek bij Vianen


Long exposure, het fotograferen met lange sluitertijden is een vorm van fotografie waar ik hier al eerder het artikel "The basics of long exposure photography" over plaatste. Het is een bijzondere vorm van fotografie die zeer bijzondere resultaten op kan leveren. Na het eerste begin, met mijn allereerste long exposure foto ging ik, nadat ik de basis van deze fotografische techniek beheerste, veel uitproberen. Zoeken naar wat werkt en wat niet.


Compositie: ook bij long exposure erg belangrijk! 

Als ik op het internet kijk naar long exposure foto’s van andere fotografen, valt het mij op dat sommige fotografen long exposure terugbrengen tot een heel minimalistische vorm van fotografie. Een element in het water en daar alleen maar bewogen water omheen en een lucht erboven waar alle textuur uit verdwenen is. Kunst met de grote K, maar niet helemaal mijn ding. Voor mij gaat dat al snel vervelen. Er gebeurd te weinig. In deze foto zie je weliswaar een groot vlak met bewogen water en een groot vlak met bewogen lucht (maar mèt structuur). Echter de wig die de strekdam en de brug met elkaar vormen, maakt het voor mij net even wat spannender en dynamischer. Er is is iets meer te zien dan slechts 1 element.
Meer tips voor Long exposure en fotograferen van landschap in zwart-wit in het bijzonder vind je in mijn artikel: "Ten tips for landscape photography in black and white". 



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Dynamische Long Exposure fotografie: Langs de Lek bij Vianen

Long exposure, het fotograferen met lange sluitertijden is een vorm van fotografie waar ik hier al eerder het artikel "The basics of long exposure photography" over plaatste. Het is een bijzondere vorm van fotografie die zeer bijzondere resultaten op kan leveren. Na het eerste begin, met mijn allereerste long exposure foto ging ik, nadat ik de basis van deze fotografische techniek beheerste, veel uitproberen. Zoeken naar wat werkt en wat niet.

Compositie: ook bij long exposure erg belangrijk!

Als ik op het internet kijk naar long exposure foto’s van andere fotografen, valt het mij op dat sommige fotografen long exposure terugbrengen tot een heel minimalistische vorm van fotografie. Een element in het water en daar alleen maar bewogen water omheen en een lucht erboven waar alle textuur uit verdwenen is. Kunst met de grote K, maar niet helemaal mijn ding. Voor mij gaat dat al snel vervelen. Er gebeurd te weinig. In deze foto zie je weliswaar een groot vlak met bewogen water en een groot vlak met bewogen lucht (maar mèt structuur). Echter de wig die de strekdam en de brug met elkaar vormen, maakt het voor mij net even wat spannender en dynamischer. Er is is iets meer te zien dan slechts 1 element.

Meer tips voor Long exposure en fotograferen van landschap in zwart-wit in het bijzonder vind je in mijn artikel: "Ten tips for landscape photography in black and white".

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Context van een gebouw: CBS, Leidschenveen

Ik was op pad voor het fotograferen van het winkelcentrum van Leidschenveen, toen ik in de verte dit opvallende gebouw zag liggen. Het was het nieuwe gebouw van het Centraal Bureau voor de Statistiek, kortweg C.B.S. genoemd. Het 33.191 vierkante meter grote gebouw werd ontworpen door Branimir Medić en Pero Puljiz. Het gebouw word gevormd door twee grote U-vormen die in elkaar gehaakt zijn. De gevelwand met glas waar je tegenaan kijkt is de bovenkant van een van de beide u-vormen. Meer info over het gebouw vind je op de website van ArchitectuurNL.


Context
Op deze plek zie je goed het contrast van de terracotta kleurige betonnen gevels en het contrast met het glas waar de blauwe lucht in spiegelt. Rechts op de foto zie je nog net een reepje van het winkelcentrum waar ik het over had. De tuin die rondom het gebouw ligt is opvallend. Er is gekozen voor een verharding die afgewisseld word met split in gestrooide stroken en deels voorzien van beplanting. Deze donkere lijnen zorgen voor een mooi ritme en diepte in de foto. Bij het fotograferen van een gebouw kijk ik altijd naar elementen rondom het gebouw die mijn architectuurfoto verder ‘aankleden’ en het tot een fraaiere foto kunnen maken.



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Context van een gebouw: CBS, Leidschenveen

Ik was op pad voor het fotograferen van het winkelcentrum van Leidschenveen, toen ik in de verte dit opvallende gebouw zag liggen. Het was het nieuwe gebouw van het Centraal Bureau voor de Statistiek, kortweg C.B.S. genoemd. Het 33.191 vierkante meter grote gebouw werd ontworpen door Branimir Medić en Pero Puljiz. Het gebouw word gevormd door twee grote U-vormen die in elkaar gehaakt zijn. De gevelwand met glas waar je tegenaan kijkt is de bovenkant van een van de beide u-vormen. Meer info over het gebouw vind je op de website van ArchitectuurNL.

Context

Op deze plek zie je goed het contrast van de terracotta kleurige betonnen gevels en het contrast met het glas waar de blauwe lucht in spiegelt. Rechts op de foto zie je nog net een reepje van het winkelcentrum waar ik het over had. De tuin die rondom het gebouw ligt is opvallend. Er is gekozen voor een verharding die afgewisseld word met split in gestrooide stroken en deels voorzien van beplanting. Deze donkere lijnen zorgen voor een mooi ritme en diepte in de foto. Bij het fotograferen van een gebouw kijk ik altijd naar elementen rondom het gebouw die mijn architectuurfoto verder ‘aankleden’ en het tot een fraaiere foto kunnen maken.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


A.s.r. vastgoed vermogensbeheer is sinds 2009 een belangrijke klant van mijn bedrijf. Ik fotografeerde veel wooncomplexen en winkels in heel Nederland voor hen. Daarnaast is a.s.r. vastgoed vermogensbeheer met 33.000 ha de grootste private grondeigenaar van Nederland. Het grootste deel daarvan is land- en tuinbouwbouwgrond die word verpacht. Een ander deel van de grond bestaat uit golfterreinen en een aantal landgoederen, waaronder landgoed Molecaten bij Hattem onder Zwolle. Mijn opdracht was om een serie van 25 – 30 foto’s te maken, die een goed beeld gaven van het landgoed. Een flinke uitdaging die ik graag aanging!

Een plan van aanpak voor deze opdracht

Men had uit een aantal opties die ik had aangeboden, gekozen voor 25 – 30 foto’s, waarbij ik ongeveer 6 uur zou fotograferen vanaf zonsopkomst. Ik had een lijst met 10 plaatsen gekregen, die in ieder geval in beeld moesten worden gebracht. Daarbij waren een aantal rijksmonumenten en bepaalde elementen in de natuur van het 132 ha grote landgoed. Om dit goed te kunnen doen was het beslist nodig om goed na te denken over hoe ik dit het beste kon doen. Daarbij maak je bepaalde keuzes, waarbij de haalbare optie niet altijd de meeste optimale is. Uiteraard streefde ik er wel naar om voor zoveel mogelijk plekken het beste tijdstip te kiezen.

Allereerst keek ik voor alle gebouwen wat ongeveer het optimale tijdstip was om ze te fotograferen m.b.v. mijn LightTrac app. Op basis daarvan maakte ik een tijdsschema. Elementen in de natuur waarbij van te voren moeilijk een optimaal tijdstip te bepalen was, plande ik daartussen.
Verder keek ik naar foto’s van het landgoed die ik op het internet kon vinden. Sommige fotografen kiezen er bewust voor om niet naar foto’s van andere fotografen te kijken, voordat ze iets gaan fotograferen. Ze willen er niet door beïnvloed worden. Ik wil wel graag het beeld wat er al is bekijken. Vaak is de kwaliteit niet al te goed, maar er valt al een hele hoop uit te halen. Dingen die verkeerd zijn gegaan en in een mindere foto hebben geresulteerd. Je weet zo beter wat je kunt verwachten en kunt proberen te voorkomen om diezelfde fouten te maken. Op locatie laat ik dit vervolgens weer los en ben ik nooit (!) bezig om de foto van fotograaf X na te bootsen.

De uitvoering

Op 5 augustus 2014 was het dan zover en vertrok ik om 4.30 uur richting Hattem. Ik moest na een voorspoedige reis bij de afslag Hattem opeens 10 minuten omrijden omdat men aan het asfalteren was. In een bosrijke omgeving is het altijd even geduld hebben tot de zon wat omhoog komt en beter zichtbaar word. Echter de enorme lengte van de bomen had ik hier wat onderschat, waardoor dat wel wat langer duurde. Sommige gebouwen stonden daardoor het grootste deel van de dag in de schaduw.

Foto 1 Huis Molecaten: Rond 5.45 uur ’s morgens een van de eerste foto’s die ik maakte. Door de bewerking heb ik er meer een blauwe uur foto van gemaakt. In de werkelijkheid was het al een stuk lichter.

Foto 2 Huis Molecaten met zijlicht: De vlaggenmast rechts in de foto stond bij foto’s frontaal van voren, lelijk in de weg. Hier kon ik hem aan de zijkant plaatsen.

Foto 3 De entree van Huis Molecaten: Het zijlicht brengt de textuur in het metselwerk mooi naar voren. Ook de ornamenten rond de deur zorgen voor een mooie schaduw.

Foto 4 De tuin van Huis Molecaten: Door twee opnames met mijn tilt en shiftlens aan elkaar te lassen kwam ik tot dit panorama van de tuin. Gelukkig was het windstil, want zo’n spiegeling in het water maakt zo’n foto net wat mooier.

Foto 5 Sprengenbeek: Landgoed Molecaten heeft een aantal sprengenbeken, die de watermolens vroeger van water voorzagen. Hier moest ik een enorm contrast overbruggen. Door genoeg belichtingen te maken beschik ik altijd over de foto(‘s) om tot zo’n foto met het juiste contrast te komen.

Foto 6 De watermolen: Ooit stonden hier drie watermolens die met het water uit de sprengenbeken van water werden voorzien. Dit is de enige die nog over is en behoort tot de oudste van ons land. Met een Neutraal Dichtheidsfilter verlengde ik de sluitertijd tot 10 seconden. Zo kreeg het stromende water een mooie melkachtige uitstraling in de foto.

Foto 7 Bosbouwproductie: Een deel van het rendement op de landgoederen word gerealiseerd met bosbouwproductie. Lastig om in beeld te brengen als er geen werkzaamheden zijn of geen stapels met gezaagd hout liggen. Dus koos ik er voor om de voor dit landgoed typische lange dennen in beeld te brengen. Met de lange schaduwen wilde ik de lengte nog wat benadrukken. De boomstronk laat subtiel zien dat er wel degelijk gekapt word.

Foto 8 Spaanse graven: Zoals je ziet is dit geen kerkhof, maar een omwalling. Het is een vluchtburcht die in de Tachtigjarige oorlog bij het beleg van Hattem gebruikt zou zijn. Door de schaal en de ligging in het bos lastig om in een beeld te brengen. In deze foto komt het hoogteverschil tussen de buitenste wal rechts en het middelste gedeelte links redelijk tot uitdrukking.

Foto 9 Toegangspoort Landgoed: Het landgoed heeft geen indrukwekkende entree waar ik iets mee kon, maar toen ik in het schemer ’s morgens om 5.30 uur het landgoed binnenreed, vielen die enorme lange dennenbomen me meteen op. Dat vond ik het meest typische aan de entree van het landgoed en dat heb ik hier geprobeerd te benadrukken.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Guest Tumblr of the week: Liz Grandmaison Photography

Today I share with you the blog of Liz Grandmaison Photography. This blog shows the visual chronicles of a New England photographer transplanted to Western Australia. Take a look at these photos, enjoy and follow Liz Grandmaison Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


Licht op het metselwerk van het Minkema College, Woerden

Bij architectuurfotografie draait voor mij heel veel om het licht. Zonder licht (en dan bedoel ik niet het licht van zo’n typische grijze Hollandse dag!) komt een gebouw niet tot leven in een foto voor mij. Hier zie je een foto die ik maakte in opdracht van BAM Utiliteitsbouw van het Minkema College in Woerden. Een gebouw dat, zoals je ziet, is uitgevoerd in bijzonder metselwerk.


Textuur en stofuitdrukking

Toen ik dus de opdracht voor het fotograferen van dit gebouw aanvaardde, wist ik dat in ieder geval dit bijzondere metselwerk extra goed naar voren wilde laten komen in de foto’s. Om de textuur en de stofuitdrukking van metselwerk goed naar voren te laten komen in de foto gebruik ik strijklicht. Licht dat niet recht en haaks op de gevel valt, maar schuin van opzij. Zodat het licht a.h.w. de stenen ‘aait’. De glans, die bakstenen tegenwoordig vaak hebben, komt zo mooi naar voren. Dichterbij, zou je door het verschil in weerkaatsing door de steen en de voegen, de textuur van het metselwerk nog beter zien. Uiteraard heb ik zulke detailfoto’s bij deze reportage ook gemaakt! In de donkere delen van het metselwerk, zijn er ook stenen die een beetje uitsteken verwerkt. 


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Licht op het metselwerk van het Minkema College, Woerden

Bij architectuurfotografie draait voor mij heel veel om het licht. Zonder licht (en dan bedoel ik niet het licht van zo’n typische grijze Hollandse dag!) komt een gebouw niet tot leven in een foto voor mij. Hier zie je een foto die ik maakte in opdracht van BAM Utiliteitsbouw van het Minkema College in Woerden. Een gebouw dat, zoals je ziet, is uitgevoerd in bijzonder metselwerk.

Textuur en stofuitdrukking

Toen ik dus de opdracht voor het fotograferen van dit gebouw aanvaardde, wist ik dat in ieder geval dit bijzondere metselwerk extra goed naar voren wilde laten komen in de foto’s. Om de textuur en de stofuitdrukking van metselwerk goed naar voren te laten komen in de foto gebruik ik strijklicht. Licht dat niet recht en haaks op de gevel valt, maar schuin van opzij. Zodat het licht a.h.w. de stenen ‘aait’. De glans, die bakstenen tegenwoordig vaak hebben, komt zo mooi naar voren. Dichterbij, zou je door het verschil in weerkaatsing door de steen en de voegen, de textuur van het metselwerk nog beter zien. Uiteraard heb ik zulke detailfoto’s bij deze reportage ook gemaakt! In de donkere delen van het metselwerk, zijn er ook stenen die een beetje uitsteken verwerkt.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Het verdwijneffect in mist

Een week geleden schreef ik hier het artikel: "Fog, nature’s smoke machine. Tips for using fog in your landscape photography". In dat artikel schreef ik over de kracht van mist als sfeermaker in landschapsfotografie en het laten verdwijnen van minder fraaie dingen in het landschap, zoals hoogspanningsmasten, telefoonmasten, lelijke bebouwing, enz.. Naast het laten verdwijnen van elementen helpt mist ook bij het versterken van het perspectief.


Het verdwijnperspectief
In landschapsfotografie willen we vaak grote diepte creëren om zo de beschouwer van de foto, de schaal van het landschap voor onze lens te laten ervaren. Perspectief is daarbij niets anders dan de relatie tussen elementen in de foto. Het refereert aan de plaats, de grootte en afstand tussen de elementen in de foto. In deze foto is de boom op de voorste strekdam het grootst in de foto. De volgende al wat kleiner, en de volgende nog weer kleiner. In de werkelijkheid is er niet zo veel grootte verschil tussen deze bomen. Dat verloop van groot naar klein van elementen noemen we het verdwijnperspectief. Dat word niet alleen veroorzaakt door het verschil in grootte in weergave in de foto, maar ook het verschil scherpte en helderheid. De voorste boom is het meest helder en verder naar achter word dit steeds minder. Dit laatste effect word hier uiteraard versterkt door de aanwezige mist. Dus hoewel mist de schaal van het landschap lijkt te verkleinen, wordt het perspectief duidelijker!


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Het verdwijneffect in mist

Een week geleden schreef ik hier het artikel: "Fog, nature’s smoke machine. Tips for using fog in your landscape photography". In dat artikel schreef ik over de kracht van mist als sfeermaker in landschapsfotografie en het laten verdwijnen van minder fraaie dingen in het landschap, zoals hoogspanningsmasten, telefoonmasten, lelijke bebouwing, enz.. Naast het laten verdwijnen van elementen helpt mist ook bij het versterken van het perspectief.

Het verdwijnperspectief

In landschapsfotografie willen we vaak grote diepte creëren om zo de beschouwer van de foto, de schaal van het landschap voor onze lens te laten ervaren. Perspectief is daarbij niets anders dan de relatie tussen elementen in de foto. Het refereert aan de plaats, de grootte en afstand tussen de elementen in de foto. In deze foto is de boom op de voorste strekdam het grootst in de foto. De volgende al wat kleiner, en de volgende nog weer kleiner. In de werkelijkheid is er niet zo veel grootte verschil tussen deze bomen. Dat verloop van groot naar klein van elementen noemen we het verdwijnperspectief. Dat word niet alleen veroorzaakt door het verschil in grootte in weergave in de foto, maar ook het verschil scherpte en helderheid. De voorste boom is het meest helder en verder naar achter word dit steeds minder. Dit laatste effect word hier uiteraard versterkt door de aanwezige mist. Dus hoewel mist de schaal van het landschap lijkt te verkleinen, wordt het perspectief duidelijker!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Guest Tumblr of the week: buchan grant distilled

Today I share with you the blog of buchan grant distilled. This blog shows the work of Buchan Grant. I like his black and white portraiture! GREAT WORK! Take a look at these photos, enjoy and follow Buchan Grant! THIS BLOG CONTAINS SOME WORK THAT IS NSFW!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


Interieurfotografie: De wc, het visitekaartje van een gebouw

Deze foto van deze wc werd gemaakt in opdracht van Inn Style. Inn Style in Maarssen is een evenementencentrum dat allerlei bijeenkomsten van vooral bedrijven faciliteert. Naast zalen voor meetings en vergaderingen, kan men daarnaast buiten allerlei activiteiten ondernemen. Als mensen arriveren op zo’n locatie is het toilet vaak de eerste plek waar ze naar toe gaan! :-) Dus is zo’n stijlvolle wc als deze, is zeker een visitekaartje.


De crux van interieurfotografie: beheersen van contrast
Deze donker gekleurde wc fotograferen was niet heel moeilijk. In interieurfotografie gaat het technisch gezien in de eerste plaats om contrastbeheersing. Hier was het balanceren tussen het niet te zwart worden van de donkere delen en niet te licht worden van die delen die door de lampen beschenen worden (en de lampen zelf). Om zeker te zijn dat ik het volledige contrast kan beheersen en eventueel beelden kan samenvoegen als dat nodig is, maak ik in dergelijke situaties een uitgebreide serie belichtingen. Ik heb liever te veel opnames dan te weinig. In de bewerking achteraf kan ik nu m.b.v. de bewerking het contrast optimaal beheersen en de foto zodanig bewerken dat deze een mooie weergave van de ruimte wordt. 

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Interieurfotografie: De wc, het visitekaartje van een gebouw

Deze foto van deze wc werd gemaakt in opdracht van Inn Style. Inn Style in Maarssen is een evenementencentrum dat allerlei bijeenkomsten van vooral bedrijven faciliteert. Naast zalen voor meetings en vergaderingen, kan men daarnaast buiten allerlei activiteiten ondernemen. Als mensen arriveren op zo’n locatie is het toilet vaak de eerste plek waar ze naar toe gaan! :-) Dus is zo’n stijlvolle wc als deze, is zeker een visitekaartje.

De crux van interieurfotografie: beheersen van contrast

Deze donker gekleurde wc fotograferen was niet heel moeilijk. In interieurfotografie gaat het technisch gezien in de eerste plaats om contrastbeheersing. Hier was het balanceren tussen het niet te zwart worden van de donkere delen en niet te licht worden van die delen die door de lampen beschenen worden (en de lampen zelf). Om zeker te zijn dat ik het volledige contrast kan beheersen en eventueel beelden kan samenvoegen als dat nodig is, maak ik in dergelijke situaties een uitgebreide serie belichtingen. Ik heb liever te veel opnames dan te weinig. In de bewerking achteraf kan ik nu m.b.v. de bewerking het contrast optimaal beheersen en de foto zodanig bewerken dat deze een mooie weergave van de ruimte wordt.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.



Posts I Liked on Tumblr