Een cadeau op zondagochtend: Schadijkse bossen, Meterik (Lb)

Als je mij al langer volgt weet je dat ik vaak hamer op het goed voorbereiden voor je op pad gaat. Als je wat verder bent in je fotografie merk je dat spontaan ergens gaan fotograferen op den duur te weinig oplevert. Dat wil overigens niet zeggen dat er helemaal ruimte meer mag zijn om eens spontaan te werk te gaan. Zoals ik deze zondagmorgen deed bijvoorbeeld.


Cadeaus moet je uitpakken

Ik was bij mijn moeder in het Limburgse IJsselsteyn. Op een wat nevelige zondagmorgen in de herfst had ik de fiets gepakt en was wat rond gaan fietsen. Ik zag wat nevel hangen boven de landerijen en fietste zo wat in het rond. Totdat ik in de buurt van de Schadijkse bossen in de Meterik kwam. Ik zag nevel in het bos hangen en de zon was inmiddels wat hoger gekomen. Ik zag prachtige strepen zonnelicht in de nevel ontstaan. Ik heb hier redelijk vaak gewandeld en zette mijn fiets snel aan de kant om het bos in te duiken op een plekje waar ik dacht dat ik wat kon met deze mooie omstandigheden. Dat bleek te kloppen. Ik plaatste bewust een boom voor de zon om het felle licht wat tegen te houden en meer aandacht voor de stralen door de bomen te creëren. 
Deze omstandigheden op deze plek op deze zondagmorgen was echt een cadeau. Maar… cadeaus die je krijgt moet je wel uitpakken! Ik zag dat de omstandigheden goed waren. Ondanks het ongeplande karakter van mijn tochtje wist ik wel een plek te vinden waar ik de nevel mooi kon benutten: een bos, want daar streept het licht in de nevel op zijn mooist! Weet jij waar je bepaalde omstandigheden het best kunt benutten als je eens spontaan op pad bent gegaan?



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Een cadeau op zondagochtend: Schadijkse bossen, Meterik (Lb)

Als je mij al langer volgt weet je dat ik vaak hamer op het goed voorbereiden voor je op pad gaat. Als je wat verder bent in je fotografie merk je dat spontaan ergens gaan fotograferen op den duur te weinig oplevert. Dat wil overigens niet zeggen dat er helemaal ruimte meer mag zijn om eens spontaan te werk te gaan. Zoals ik deze zondagmorgen deed bijvoorbeeld.

Cadeaus moet je uitpakken

Ik was bij mijn moeder in het Limburgse IJsselsteyn. Op een wat nevelige zondagmorgen in de herfst had ik de fiets gepakt en was wat rond gaan fietsen. Ik zag wat nevel hangen boven de landerijen en fietste zo wat in het rond. Totdat ik in de buurt van de Schadijkse bossen in de Meterik kwam. Ik zag nevel in het bos hangen en de zon was inmiddels wat hoger gekomen. Ik zag prachtige strepen zonnelicht in de nevel ontstaan. Ik heb hier redelijk vaak gewandeld en zette mijn fiets snel aan de kant om het bos in te duiken op een plekje waar ik dacht dat ik wat kon met deze mooie omstandigheden. Dat bleek te kloppen. Ik plaatste bewust een boom voor de zon om het felle licht wat tegen te houden en meer aandacht voor de stralen door de bomen te creëren.

Deze omstandigheden op deze plek op deze zondagmorgen was echt een cadeau. Maar… cadeaus die je krijgt moet je wel uitpakken! Ik zag dat de omstandigheden goed waren. Ondanks het ongeplande karakter van mijn tochtje wist ik wel een plek te vinden waar ik de nevel mooi kon benutten: een bos, want daar streept het licht in de nevel op zijn mooist! Weet jij waar je bepaalde omstandigheden het best kunt benutten als je eens spontaan op pad bent gegaan?

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Lijnwerking in het landschap bij de rivier De Lek, Vianen

Eerder schreef ik hier al eens een artikel "De opbouw van een goede landschapsfoto". Daarin had ik het vooral over het belang van een interessante voorgrond, ‘middengrond’ en achtergrond om het oog van de kijker ´gevangen´ te houden en zijn of haar aandacht niet al snel te laten verslappen. Lijnen zijn daar ook een zeer belangrijk hulpmiddel bij.


Lijnen, de routing voor het oog

De meeste landschapsfoto´s zijn van voor naar achter scherp. Een landschapsfoto gemaakt met een groothoeklens en een diafragma van f/8 of kleiner zorgt al snel voor een foto die van voor naar achteren helemaal scherp is. Prima! Maar we willen de kijker die naar onze foto kijkt, niet laat zwemmen in onze foto. 

Daarbij zijn lijnen in je foto erg belangrijk. Ze geven de kijker houvast bij het bekijken van het beeld. Onwillekeurig volgen onze ogen lijnen in een foto. In deze foto zorgen de strekdam op de voorgrond, de boom die er bovenop staat en het schip aan de horizon voor een duidelijke lijnwerking. De spanning van de foto komt bij het gebied rond de punt van de strekdam en de boeg van het schip bij elkaar.



 Meer weten over lijnwerking in landschapsfotografie? Lees mijn eBook “Improve Your Photos: Landscape and Architecture”!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Lijnwerking in het landschap bij de rivier De Lek, Vianen

Eerder schreef ik hier al eens een artikel "De opbouw van een goede landschapsfoto". Daarin had ik het vooral over het belang van een interessante voorgrond, ‘middengrond’ en achtergrond om het oog van de kijker ´gevangen´ te houden en zijn of haar aandacht niet al snel te laten verslappen. Lijnen zijn daar ook een zeer belangrijk hulpmiddel bij.

Lijnen, de routing voor het oog

De meeste landschapsfoto´s zijn van voor naar achter scherp. Een landschapsfoto gemaakt met een groothoeklens en een diafragma van f/8 of kleiner zorgt al snel voor een foto die van voor naar achteren helemaal scherp is. Prima! Maar we willen de kijker die naar onze foto kijkt, niet laat zwemmen in onze foto.

Daarbij zijn lijnen in je foto erg belangrijk. Ze geven de kijker houvast bij het bekijken van het beeld. Onwillekeurig volgen onze ogen lijnen in een foto. In deze foto zorgen de strekdam op de voorgrond, de boom die er bovenop staat en het schip aan de horizon voor een duidelijke lijnwerking. De spanning van de foto komt bij het gebied rond de punt van de strekdam en de boeg van het schip bij elkaar.

Meer weten over lijnwerking in landschapsfotografie? Lees mijn eBook “Improve Your Photos: Landscape and Architecture”!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


360 DEGREE PANORAMA TOUR

I published here some articles about 360 PANORAMA PHOTOGRAPHY.

Now it is time to show you some of the final results: The virtual tour.

PLEASE OPEN THIS TOUR and ENJOY!

See some spectaculair views of the oldest shopping spree in The Netherlands:
De passage in The Hague.
DON’T FORGET TO BROWSE THROUGH THE PANORAMA’S WITH THE BUTTONS IN THE BOTTOM LEFT CORNER!


Anja Hebrank Photography

Today I share with you the blog of Anja Hebrank Photography. Her blog contains pictures representing her impressions on journeys and everyday life situations. She is a Fine Arts and English student from Dresden, Germany, and is currently living in Birmingham, UK. Take a look at these photos, enjoy and follow Anja Hebrank Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


De trein in het Nederlandse landschap: Soest

Het herfst van 2012 was fantastisch. Ik was vanuit Amersfoort gaan wandelen. Dit keer niet met een vooropgezet plan om een foto te maken voor mijn "De trein in het Nederlandse Landschap"-project. 


De trein in de natuur
Ik was wel eerder op de kaart aan het zoeken geweest naar geschikte plekken om de trein in een bos of in een natuurgebied te fotograferen. Ogenschijnlijk niet zo moeilijk denk je dan. Toch valt dat wat tegen. Vaak blijkt het bos dan weer net te dik en zie je de trein (ipv het bos) door de bomen niet meer. Ook staat er vaak een groot en lelijk hek naast het spoor. Wel begrijpelijk gezien het aantal mensen dat zich nog steeds van het leven beroofd door voor een trein te springen… 
Maar hier liep ik dus toevalligerwijs tegen zo’n plek aan waar het hek niet te hoog en lelijk was en er net niet teveel bomen stonden. Het rechtse deel van de foto laat duidelijk zien dat de foto in de herfst gemaakt is.Heb je tips voor goede plekken om de trein in het Nederlandse landschap te fotograferen? Laat het me weten door op dit artikel te reageren. Hartelijk dank alvast!


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De trein in het Nederlandse landschap: Soest

Het herfst van 2012 was fantastisch. Ik was vanuit Amersfoort gaan wandelen. Dit keer niet met een vooropgezet plan om een foto te maken voor mijn "De trein in het Nederlandse Landschap"-project.

De trein in de natuur

Ik was wel eerder op de kaart aan het zoeken geweest naar geschikte plekken om de trein in een bos of in een natuurgebied te fotograferen. Ogenschijnlijk niet zo moeilijk denk je dan. Toch valt dat wat tegen. Vaak blijkt het bos dan weer net te dik en zie je de trein (ipv het bos) door de bomen niet meer. Ook staat er vaak een groot en lelijk hek naast het spoor. Wel begrijpelijk gezien het aantal mensen dat zich nog steeds van het leven beroofd door voor een trein te springen…
Maar hier liep ik dus toevalligerwijs tegen zo’n plek aan waar het hek niet te hoog en lelijk was en er net niet teveel bomen stonden. Het rechtse deel van de foto laat duidelijk zien dat de foto in de herfst gemaakt is.

Heb je tips voor goede plekken om de trein in het Nederlandse landschap te fotograferen? Laat het me weten door op dit artikel te reageren. Hartelijk dank alvast!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


In de branding van Katwijk aan Zee

Op deze dag was ik ‘s morgens vroeg op pad naar Oegstgeest om een opdracht te doen. Toen die klaar was en ik de heerlijke Hollandse wolkjes voorbij zag drijven reed ik door naar Katwijk aan zee. Wandelend langs de Noordzee maakte ik in de branding deze foto. Door de fijne Hollandse lucht, de mooie lijnwerking van de wolken en de branding en de spiegeling van de wolk in het natte strand ben ik nog steeds heel blij met dit beeld. 


De aantrekkingskracht van de zee
Ik woon in het midden van het land en dus niet dicht bij de zee. Toch als ik voor mijn werk in de buurt van de zee kom, heb ik toch altijd de neiging om even naar de zee te gaan. Zo hebben veel mensen dat. De zee oefent een grote aantrekkingskracht uit op ons . De typische lucht, het ruisende geluid van het water en het eindeloos ver over het water kunnen turen (alsof je naar het einde van de wereld kijkt) is wat mij het meeste aantrekt. Het voelt overweldigend. Het ruisende en golvende water heeft een soort oerkracht en brengt je even tot rust. Wat trekt jou aan de zee? Ik ben benieuwd wat jou naar de zee trekt!


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

In de branding van Katwijk aan Zee

Op deze dag was ik ‘s morgens vroeg op pad naar Oegstgeest om een opdracht te doen. Toen die klaar was en ik de heerlijke Hollandse wolkjes voorbij zag drijven reed ik door naar Katwijk aan zee. Wandelend langs de Noordzee maakte ik in de branding deze foto. Door de fijne Hollandse lucht, de mooie lijnwerking van de wolken en de branding en de spiegeling van de wolk in het natte strand ben ik nog steeds heel blij met dit beeld.

De aantrekkingskracht van de zee

Ik woon in het midden van het land en dus niet dicht bij de zee. Toch als ik voor mijn werk in de buurt van de zee kom, heb ik toch altijd de neiging om even naar de zee te gaan. Zo hebben veel mensen dat. De zee oefent een grote aantrekkingskracht uit op ons . De typische lucht, het ruisende geluid van het water en het eindeloos ver over het water kunnen turen (alsof je naar het einde van de wereld kijkt) is wat mij het meeste aantrekt. Het voelt overweldigend. Het ruisende en golvende water heeft een soort oerkracht en brengt je even tot rust. Wat trekt jou aan de zee? Ik ben benieuwd wat jou naar de zee trekt!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Tuck Photography

Today I share with you the blog of Tuck Photography. This blog shows the work of Takashi Yasui. He lives in Osaka, Japan. Photography is his passion. He likes to observe things. and capturing lively moments. Take a look at these photos, enjoy and follow Tuck Photography!

Each wednesday I will share a Tumblr blog with you that I like. I prefer blog’s with nice photography, architecture or landscapes. If you have a fantastic blog and want to be my Guest Tumblr of the week, just send me a message! I’ll check out your blog and let you know.


Langs de rivier De Waal

"Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig
laagland gaan" zijn de eerste regels van het hele bekende gedicht "Herinnering aan Holland" van Hendrik Marsman. Ik moest  erg aan dit gedicht denken toen ik op deze vroege zaterdagmorgen langs de Waal stond, hier bij Zaltbommel. 


Ruimte voor de rivier

Nederland is bij uitstek een waterland. Ik ben niet dicht bij een grote rivier geboren of opgegroeid. Toch ben ik gefascineerd door het rivierenlandschap. Zo’n rivier heeft ‘s morgens bij een wat nevelige zonsopkomst iets mystieks. En de voorbij varende vrachtschepen over zo’n brede rivier, zoals hier op de Waal die zeer intensief bevaren wordt. Als je hier staat zul je overigens merken dat het ‘traag’ waar Marsman het over heeft nogal relatief is. De Waal stroomt behoorlijk. Wellicht dat het in 1936 (toen het gedicht verscheen) nog wat trager ging? 

Maar waar Marsman’s gedicht romantisch klinkt, is de realiteit in de eenentwintigste eeuw minder romantisch. We hebben steeds vaker te maken met hoge waterstanden. Hierdoor neemt de kans op overstromingen toe. Met het project "Ruimte voor de rivier" word gewerkt aan veilige oplossingen voor de toekomst. Alleen onze dijken ophogen is onvoldoende. Daarom worden op tal van plaatsen nevengeulen gegraven (dit zorgt voor een lager waterpeil), dijken verlegd (om de uiterwaarden te vergroten) en uiterwaarden uitgediept (om de waterberging bij hoog water te vergroten). Zo word gewerkt aan de veiligheid van 4 miljoen Nederlanders die in het rivierengebied wonen.
Nederland is met deze oplossingen leidend in de wereld en vele landen die met soortgelijke problemen kampen komen kijken hoe wij deze uitdagingen aangaan met onze oplossingen. Met recht iets waar we zeer trots op kunnen zijn als land! Voor meer informatie hierover kijk op de website van “Ruimte voor de rivier”!



groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Langs de rivier De Waal

"Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan" zijn de eerste regels van het hele bekende gedicht "Herinnering aan Holland" van Hendrik Marsman. Ik moest erg aan dit gedicht denken toen ik op deze vroege zaterdagmorgen langs de Waal stond, hier bij Zaltbommel.

Ruimte voor de rivier

Nederland is bij uitstek een waterland. Ik ben niet dicht bij een grote rivier geboren of opgegroeid. Toch ben ik gefascineerd door het rivierenlandschap. Zo’n rivier heeft ‘s morgens bij een wat nevelige zonsopkomst iets mystieks. En de voorbij varende vrachtschepen over zo’n brede rivier, zoals hier op de Waal die zeer intensief bevaren wordt. Als je hier staat zul je overigens merken dat het ‘traag’ waar Marsman het over heeft nogal relatief is. De Waal stroomt behoorlijk. Wellicht dat het in 1936 (toen het gedicht verscheen) nog wat trager ging?

Maar waar Marsman’s gedicht romantisch klinkt, is de realiteit in de eenentwintigste eeuw minder romantisch. We hebben steeds vaker te maken met hoge waterstanden. Hierdoor neemt de kans op overstromingen toe. Met het project "Ruimte voor de rivier" word gewerkt aan veilige oplossingen voor de toekomst. Alleen onze dijken ophogen is onvoldoende. Daarom worden op tal van plaatsen nevengeulen gegraven (dit zorgt voor een lager waterpeil), dijken verlegd (om de uiterwaarden te vergroten) en uiterwaarden uitgediept (om de waterberging bij hoog water te vergroten). Zo word gewerkt aan de veiligheid van 4 miljoen Nederlanders die in het rivierengebied wonen.

Nederland is met deze oplossingen leidend in de wereld en vele landen die met soortgelijke problemen kampen komen kijken hoe wij deze uitdagingen aangaan met onze oplossingen. Met recht iets waar we zeer trots op kunnen zijn als land! Voor meer informatie hierover kijk op de website van “Ruimte voor de rivier”!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Bekijken en bekeken worden als architectuurfotograaf

Ik was op pad gegaan naar Almere. Dit gebouw La Defense waar de belastingdienst en het UWV in gehuisvest zijn is heel bekend onder architectuurliefhebbers. Terwijl ik op de binnenplaats op zoek was naar verschillende composities zag ik een man achter het raam mij bekijken. Ik plaatste hem in dit decor van felle kleuren en invallend zonlicht en vormt zo het richtpunt in deze compositie. 


Marsmannetje

Ik ben er de laatste jaren wel aan gewend geraakt dat mensen mij vaak bekijken alsof ik van Mars kom. Met een stevig statief trek je al snel bekijks. En als je dan bijvoorbeeld een winkel aan het fotograferen bent, denken mensen al snel wat staat die nou te fotograferen? Nog anders word het als je zelfs hun huis staat te fotograferen! Voor dit soort situaties vraag ik aan mijn opdrachtgever altijd even een brief, zodat ik bewoners die kan laten zien als ze vragen hebben. Ook winkelmanagers hebben nog wel eens vragen, vooral vanwege ‘orders van het hoofdkantoor’. 

Maar starende blikken daar ben ik aan gewend :-) Geen probleem! Ik doe mijn werk nu eenmaal buiten en de dingen die ik fotografeer liggen misschien niet altijd voor de hand. Maar het plezier is er niet minder om. En als mensen vragen waarom ik iets fotografeer geef ik altijd antwoord met een lach, dat werkt prima en zo heb ik zelden problemen.


groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Bekijken en bekeken worden als architectuurfotograaf

Ik was op pad gegaan naar Almere. Dit gebouw La Defense waar de belastingdienst en het UWV in gehuisvest zijn is heel bekend onder architectuurliefhebbers. Terwijl ik op de binnenplaats op zoek was naar verschillende composities zag ik een man achter het raam mij bekijken. Ik plaatste hem in dit decor van felle kleuren en invallend zonlicht en vormt zo het richtpunt in deze compositie.

Marsmannetje

Ik ben er de laatste jaren wel aan gewend geraakt dat mensen mij vaak bekijken alsof ik van Mars kom. Met een stevig statief trek je al snel bekijks. En als je dan bijvoorbeeld een winkel aan het fotograferen bent, denken mensen al snel wat staat die nou te fotograferen? Nog anders word het als je zelfs hun huis staat te fotograferen! Voor dit soort situaties vraag ik aan mijn opdrachtgever altijd even een brief, zodat ik bewoners die kan laten zien als ze vragen hebben. Ook winkelmanagers hebben nog wel eens vragen, vooral vanwege ‘orders van het hoofdkantoor’.

Maar starende blikken daar ben ik aan gewend :-) Geen probleem! Ik doe mijn werk nu eenmaal buiten en de dingen die ik fotografeer liggen misschien niet altijd voor de hand. Maar het plezier is er niet minder om. En als mensen vragen waarom ik iets fotografeer geef ik altijd antwoord met een lach, dat werkt prima en zo heb ik zelden problemen.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.



Posts I Liked on Tumblr