John Verbruggen Fotografie

Deze keer wil ik met jullie 10 goede (engelstalige) blog’s delen over architectuurfotografie. De volgorde van de tien blog´s is geen rangorde, maar willekeurig.

1. Quintin Lake Er is prachtig fotowerk op de blog van deze Britse fotograaf te zien. En niet alleen moderne architectuur, ook eeuwenoude ruines. 
2. Curt Clayton Er is prachtig gevarieerd werk te zien op deze blog. Daarnaast ook een lijst met zijn favoriete boeken over architectuurfotografie. 
3. Jeffrey Sauers Deze Amerikaanse fotograaf laat prima werk zien op zijn blog en ook zaken zoals voor en na foto’s en luchtfoto’s. 
4. Greg Benson Greg fotografeert niet alleen architectuur, dus de link verwijst naar dat deel van de blog dat daar wel aan gewijd is. Uitstekend interieur en exterieur fotowerk!
5. Simon Kennedy Simon toont uitgebreide series van de architectuur die hij gefotografeerd heeft. Dit geeft een completer beeld van een gebouw.
6. Brian Henniker Brian is een fotograaf uit Los Angeles. Hij heeft vooral interieurfoto’s op zijn blog staan. Topwerk! 
7. Michael Kelley Michael heeft een fraaie blog met uitstekend fotowerk! Je vind er ook ‘behind-the-scenes’-beelden en zelfs enkele filmpjes hoe zijn foto’s tot stand komen. Zeer de moeite waard! 
8. Chad Jackson Chad laat uitstekend werk zien op zijn blog, maar ook hoe een combinatie van foto’s tot de perfecte foto leidt. 
9. John Granen Een sobere blog kwa opmaak, maar fotowerk dat wèl de moeite waard is om te bekijken. 
10. Nathaniel McMahon Op deze blog vind je uitstekend fotowerk van architectuur in China!

Veel lees en kijkplezier! Heb je goede aanvullingen op deze lijst? Schroom niet en deel ze hieronder als kommentaar!

Deze keer wil ik het over het blauwe uur hebben. Met het blauwe uur bedoel ik, dat ‘s ochtends een uur voor zonsopkomst en ’s avonds een uur na de zonsondergang de lucht helderblauw kleurt. Voorwaarde is wel dat het onbewolkt is. Bij een zwaar bewolkte lucht is de kleur minder fraai. Het blauwe uur is een gedeelte van de schemering en duurt in de praktijk vaak niet langer dan een kwartiertje.

Het blauwe uur wordt vaak verward met het gouden uur. Dit is het uur voor zonsondergang en het uur na zonsopkomst. Het gouden uur heeft een heel ander karakter qua licht als het blauwe uur. Afhankelijk van de omstandigheden zal het licht in het gouden uur vooral warm van kleur zijn met geel, oranje en roodtinten.

Waarom is dat blauwe uur zo interessant?

In de architectuurfotografie is het blauwe uur populair om te fotograferen. In deze periode is het mogelijk om met het laatste restje daglicht (of ’s morgens het opkomende eerste licht) en de verlichting in het gebouw zelf een mooi uitgebalanceerde weergave van het gebouw te fotograferen. De omgeving wordt mooi zichtbaar, maar ook de contouren en de binnenkant van het gebouw door de interieurverlichting. Als het ’s avonds helemaal donker geworden is word de lucht in de foto zwart. Dit wordt al snel te zwaar en lelijk in de foto. Ook de contouren van de minder goed verlichte delen van het gebouw ‘verdwijnen’.

Als fotograaf luistert het dus erg nauw om precies in het blauwe uur (beter kwartier) op de juiste plaats te zijn. Ook is het van belang om te weten dat ’s morgens vooral in het westen de lucht het diepst blauw kleurt en ’s avonds vooral in het oosten. Dit is iets waarmee je rekening kunt proberen te houden als je een gebouw fotografeert en dat tegen deze diepblauwe lucht als decor, neer wil zetten. De bovenstaande foto van de parkeergarage van het Maasstadziekenhuis en Zorgboulevard in Rotterdam laat dit mooi zien. Deze foto is ’s morgens vroeg genomen en achter de parkeergarage zorgt de diepblauwe lucht in het westen voor een mooie achtergrond.

Naast architectuur kan in het blauwe uur ook prima infrastructuur en landschap gefotografeerd worden!

Deze landschapsfoto laat zien dat een bepaalde hoeveelheid wolken voor een landschap wel goed kan werken. Voor architectuur vind ik een helder blauw uur het mooist!

Wat denk jij? Heeft het blauwe uur een meerwaarde voor een foto van architectuur of infrastructuur? Of zie jij liever een zwarte lucht?

Het is weer december en dus de tijd van de lijstjes. Ik heb 11 foto’s van dit jaar op een rijtje gezet en de verhalen achter deze foto’s wil ik hier met jullie delen. In dit eerste deel 5 en over 2 weken de andere 6. Het zijn niet perse mijn allerbeste foto’s van het afgelopen jaar, maar wel 11 foto’s waar voor mij een verhaal aan vast zit en die mij dierbaar zijn. Met dit verhaal hoop ik iets van mijn gevoel voor deze foto’s met jullie te delen.

Op 23 juni ging ik ’s avonds een fietstochtje maken door de Rijnenburg polder. Een gebied waar ik wel vaker kom. Het weer was redelijk, maar er kon ook nog wel een buitje komen. Ik had mijn regenbroek dus maar mee genomen. Voor het geval dat… En dat was maar goed ook want het ging ook regenen. Ik zag de bui al aan komen en dus had ik mijn regenbroek al op tijd aan getrokken. Gelukkig viel het mee en was het na 10 minuten al weer droog. Terwijl de laatste druppels nog neer daalden, stak de zon al onder de wolken door en zag ik deze spectaculaire regenboog ontstaan. Natuurlijk heb ik wel vaker een regenboog gezien, maar een dubbele en helemaal van horizon tot horizon en de mogelijkheid om hem ook op de foto te zetten? Nee, dat was voor mij de eerste keer. Ik moest wel opschieten want na een minuutje of tien was al weer over met deze magische verschijning.

Op zondag 3 juli fietste ik naar kantorenpark Papendorp bij Utrecht. De lucht was zo goed als strak blauw en ik wilde de Prins Clausbrug eens op en andere manier in beeld brengen. De rust was heerlijk, hoewel… Er struinde een groep jongeren rond die op zoek leken naar een plek om een illegaal feestje te gaan bouwen. Kennelijk vond de politie de aggregaat op een kruiwagen verdacht en die kwam al een paar keer langs rijden. Uiteindelijk dropen ze allemaal af en doken ze hun bed in, denk ik. Ik liet me niet te veel af leiden door deze jongeren en maakte deze foto. De foto is Photoshop Lightroom om gezet naar zwart-wit en in Photoshop is de lucht ‘vlekkeloos’ zwart gemaakt. Dat laatste zorgt er voor mij voor dat het grafische van deze brug benadrukt wordt.

Op 28 juli was ik in Amsterdam voor een opdracht van Movares. Voor de afdeling water was ik op zoek naar ankers, trossen en andere nautische elementen. Deze heb ik gefotografeerd in de museumhaven van Amsterdam. Toen ik het licht even wilde laten draaien liep ik een rondje door de omgeving en zag deze glazenwasser hangen aan de gevel van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA). De glazenwasser alleen hangend aan de gevel vond ik wat te plat en te voor de hand liggend. Deze loopbrug bood een mooi tegenwicht tegen de gevel van de OBA.

Op zondag 14 augustus kwam ik thuis van een weekendje bij mijn ouders in Limburg. Toen ik van de bus naar huis liep, zag ik dat de lucht helemaal uit klaarde. Naar zo’n wolkenloze zonsondergang was ik al een tijdje op zoek voor deze foto. Dit is het viaduct over de A2 bij Afslag IJsselstein. Na wat wachten pakte het precies uit zoals ik gehoopt had: Het staalblauwe lucht van het blauwe uur, de nagloeiende zon op het gebouw van Aegon en de mooie lichtstrepen van de auto’s die door de sluitertijd van 15 seconden zijn ontstaan.

Aan het begin van de zomer van 2011 heb ik een inventarisatie gemaakt, van de plekken waar ik de afgelopen jaren mijn beste landschapsfoto’s heb gemaakt. Ik wilde op het moment dat de omstandigheden goed waren, niet mijn tijd verdoen met prakkiseren over waar ik heen wil gaan. Zo werd de Lek aan de Viaanse zijde (en recreatieplas Middelwaard) deze zomer een plek waar ik gedurende de zomer 8 keer ’s morgens vroeg te vinden was. Telkens was het weer en de bijhorende kleuren anders. Op de morgen van zaterdag 3 september was het mooi nevelig. Vanaf de oude Viaanse brug werd de nevel het best zichtbaar in de foto.

Tot zover het eerste deel van mijn memorabele 11 van 2011. Over 2 weken deel 2!

We naderen met sneltreinvaart het einde van 2010, dus is het traditioneel weer lijstjestijd. Ik wil uiteraard niet achterblijven. Echter omdat ik het erg moeilijk vind om de beste foto’s van 2010 te kiezen, heb ik gekozen voor de “Memorabele 10 van 2010”. Wat mijn 10 beste foto’s van afgelopen jaar zijn, is lastig te bepalen. Dit is ook nogal smaakgevoelig, dus heb ik een andere maatstaf gekozen. Namelijk de meeste gedenkwaardige foto’s voor mij in 2010. Dwz foto’s die voor mij dierbaar zijn of een eigen verhaal hebben. Door het samenstellen van deze lijst en het vertellen van het verhaal achter de foto wil ik iets delen van mijn gevoel voor deze foto’s.  

De winter van 2009/2010 was zeker een memorabele en een die erg rijk aan sneeuw was. Op 1 februari ging ik op mijn fiets op weg naar de Rijnenburgpolder (gelegen tussen Nieuwegein en Utrecht). Er werd voor deze dag een min of meer stralende winterdag voorspelt…. Mmm dat bleek helaas weer eens, een niet zo precieze weersvoorspelling. Ik kreeg tijdens deze fietstocht maar liefst 6 sneeuwbuien te verwerken! De meeste van deze buien doorstond ik door te schuilen achter een van de vele knotwilgen in deze polder. Door de wind, was er gelukkig altijd wel één kant van de knotwilg waar ik ‘uit de sneeuw’ stond.  

Na 5 van de sneeuwbuien kwam ik bij dit bij dit punt (vlak bij De Meern) aan. Ik zag de mogelijkheden van deze plek, maar de zon zat helaas verstopt achter dikke wolken. Dus stelde ik mijn kamera met statief en kabelontspanner op en belde ondertussen mijn moeder. Die was bij mijn vader in het verpleeghuis. Hij lag destijds met een longontsteking in bed (gelukkig kwam dat allemaal goed). En na dit telefoontje en een half uur geduld, kwam de zon waar ik op gewacht had. De zon stak onder de sneeuwwolken door en bescheen het landschap zo fraai, dat ik dit niet snel vergeet!

Fotografie is niet alleen mijn beroep, maar gelukkig ook nog steeds mijn hobby. Ik ben lid van Fotoclub Ef Elf, hier in IJsselstein. Als club hebben we ieder jaar een thema waar we aan werken. Het afgelopen jaar was dit Standpunt Ef Elf: foto’s met een bijzonder standpunt. Bij deze foto van het sportcomplex Nieuw Welgelegen in Utrecht koos ik opzettelijk voor een diagonale plaatsing in de foto. De lucht sierde mijn foto nog verder op met prachtige windveren. Ik plaats niet vaak architectuur op deze manier in beeld. Ik vind snel dat het een kunstje wordt, schuin om het schuin. Voor mij moet het een functie hebben en ook echt iets van dynamiek toevoegen. Voor mij is dat bij deze foto wel het geval.

Begin april ging ik met Ron de Smit naar Luik. We wilden het nieuwe station van de Spaanse architect Santiago Calatrava daar gaan fotograferen. Ik moest Ron eerder nog afremmen. Hij wilde zo graag dat hij op een bewolkte dag wilde gaan. Ik had op Flickr gekeken en aan het fotowerk van anderen gezien, dat dit gebouw pas echt tot leven komt als je ook zon hebt. Uiteindelijk hadden we een goede dag uit gekozen kwa weer.  En toen we ’s middags moe waren trok de lucht dicht en konden we zelf het enorme verschil zien.  

Deze foto maakte ik precies om 12 ’s middags. Een tijdstip waarop je volgens de boekjes niet hoort te fotograferen! Deze foto bewijst voor mij dat dit soort ‘regels’ er zijn om gebroken te worden. Ik plaatste de zon precies achter deze stationsklok en hield daarmee het contrast in bedwang. De lijnwerking van de architectuur komt zo goed naar voren in deze foto.

De volgende foto is van dezelfde dag. Het zegt iets over mijn gevoel over die dag. Ron de Smit en ik liepen het eerste uur een beetje verdwaasd rond. We waren als het ware een beetje overweldigd door de fraaie architectuur van Santiago Calatrava. Daarna hadden we pas het gevoel, dat we een beetje grip op het gebouw kregen met onze kamera.  

Deze foto maakte ik ’s middags. We waren een beetje uit het station gelopen en wilden het gebouw met iets meer distantie bekijken. Meestal haat ik vliegtuigstrepen in mijn beeld. In de vorige foto heb veel werk gedaan om ze te verwijderen! Maar in deze foto voegen ze iets wezenlijks toe voor mij. Toen ik die mannen op dat hellende dak bezig zag, moest ik een beetje aan een wijngaard denken. En dat ene wolkje maakte het helemaal af voor mij. In Lightroom zette ik de foto om in zwart-wit met een roodfilter. De oninteressante blauwe lucht veranderde daardoor in een zwart canvas waar op de witte elementen krachtig naar voren komen.

Op eerste pinksterdag reed ik naar Leiden om de woontoren De Stadswachter te fotograferen. Leiden is een stad die weinig hoogbouw kent en dus kun je deze toren niet missen. Het gebouw werd ontwikkelt door mijn opdrachtgever ASR Vastgoed. Het gebouw is een lekkere blok zoals ik dat wel eens noem. Hier kon ik wel wat mee. Helaas kon ik er niet helemaal (in een ruime boog) rondom heen, want vlak tegenover de woontoren lag een hermetisch gesloten sportveld. Op een gegeven moment had ik er het totale gebouw wel op staan en ging proberen meer de details van het gebouw vast te leggen. Zo kwam ik tot deze foto. ASR was erg tevreden met de uitvoering van deze opdracht en dit leidde tot een flinke vervolgopdracht in de herfst.  

Een van de meest merkwaardige gebouwen die ik dit jaar gefotografeerd heb, is zonder twijfel dit Kunstkerkje in Leidschenveen. Ik was hier om de British School te fotograferen voor Bam Utiliteitsbouw. En toen ik door deze wijk kwam zag ik opeens midden in deze woonwijk een elf meter hoge heuvel oprijzen met daar bovenop dit kunstobject. Het blijkt dat het hier om een vervuilde strook grond gaat en dat de heuvel tevens als geluidswal dienst doet. Laurens Kolks ontwierp dit kerkje dat geen religieuze functie heeft, maar wel een klok heeft met een eigenwijs luidprogramma. De foto doet het voorkomen alsof ik me in een alpine omgeving bevond toen ik deze foto maakte. Niets is dus minder waar.

Voor dit jaar had ik nog niet zo veel ervaring in het fotograferen van interieurs van gebouwen. Daar is dit jaar behoorlijk verandering in gekomen. Bij het fotograferen van interieurs, is het altijd de kunst om het contrast in de hand te houden. Binnen is wat donkerder en als er ergens een raam of sterk invallend licht in je foto komt, gaat dit vaak het contrast, wat je kamera aankan, te boven. Dit los ik meestal op met het mengen van 2 belichtingen in Photoshop. Het beheersen van het contrast is belangrijk voor mij.  

Ik kreeg van Bam Utiliteitsbouw afgelopen zomer de opdracht om 7 gebouwen te fotograferen, waarvan 6 ook het interieur. Deze foto is een foto van de hal van Satellite Services in Noordwijk. Een bedrijf dat zich met satelliet-technologie bezig houdt. De glimmende zwarte vloer met gekleurde spikkels refereert duidelijk aan de sterrenhemel. Er zit een lekkere lijnwerking voor mij in deze foto en gelukkig had de schoonmaakster haar werk goed gedaan. De spiegeling in de vloer maakt hem nog mooier. Of zoals mijn Belgische collega architectuurfotograaf Koen van Damme zegt: Poetsvrouwen zijn de basis van iedere architectuurfotograaf. :-) 

De volgende foto is van de eerder genoemde British School in Leidschenveen. Dit is een gebouw van architectenbureau Rau. Thomas Rau is een bijzondere architect, voor wie duurzaam ontwerpen heel vanzelfsprekend is. Hij noemt dat Oneplanetarchitecture. Hij was met de 26^ste plek de hoogst genoteerde architect in de Duurzame 100 van dagblad Trouw. Vanwege zijn sterke visie en zijn inspirerende wijze van spreken is hij ook een veel gevraagd spreker. Deze school, die vooral Engelstalige kinderen in de omgeving van Den Haag huisvest, ademt een grandeur die je in een Nederlandse basisschool niet snel aantreft. Deze foto toont de zgn. Hall van het schoolgebouw.  

In de herfst was ik veel op pad voor mijn opdrachtgever ASR. Toen ik in Maastricht moest zijn en mijn schema bood mij de benodigde ruimte, besloot ik onmiddellijk contact te zoeken met Selexyz Maastricht. Het was geen enkel probleem om de winkel te fotograferen. “Ga je gang”, was zo’n beetje de reactie. Limburgse gastvrijheid! Merkx en Girod architecten transformeerden deze kerk tot een bijzondere boekhandel. De Engelse krant The Guardian riep deze boekhandel zelfs uit tot de mooiste boekenwinkel ter wereld. Los daarvan ben ik erg blij met deze foto, die ook weer belangstelling van prospects triggerde.

En op de valreep van 2010 werd ik gevraagd om een reportage te maken van de verbouwing van het Rijksmuseum voor PropertyNL. Een eervolle klus! Nadat ik me op internet goed had ingelezen en diverse video’s had bekeken, had ik een beetje een idee van wat ik zou aantreffen. Ik had nog nooit eerder het Rijksmuseum van binnen gezien. Eigenlijk een schande, want het is (los van de kunst en de geschiedenis die getoond wordt) een meesterwerk van architect Pierre Cuypers. Naast het Centraal station (ook van Cuypers), is het ‘Rijks’ een van de beeldbepalende gebouwen van Amsterdam. Bij de verbouwing probeert men weer veel elementen van het oorspronkelijke ontwerp van Cuypers terug te brengen en toch een museum voor de 21^ste eeuw te realiseren.

Ik hoop dat dit artikel je een beetje inzicht heeft gegeven in wat mij als fotograaf

beweegt. Mijn complete portfolio kun je bekijken op http://www.jvfotografie.com.

Reacties kun je hieronder geven (klik op het hartje, indien nodig).

Beste Blogvrienden,

Ik ben op dit moment even heel druk met een grote opdracht voor een van de grootste vastgoedontwikkelaars van Nederland. Daarom even deze foto van de dag.

Afgelopen zondag was ik voor de opdracht in Amersfoort en kwam weer langs dit gebouw van Juan Navarro Baldeweg. Over dit gebouw, waarin de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed en Kunsthal Kade gevestigd zijn, schreef ik al eens eerder een blogartikel. Echter het gebouw blijft me steeds boeien. Deze korte zijde van het gebouw was, in mijn eerdere fotoserie die ik van het gebouw maakte, onderbelicht gebleven. Vandaar deze foto. 

Ik ben over het algemeen niet scheutig met het schuin in beeld plaatsen van architectuur. Hier vond ik het wel kunnen. Mee eens? Klik op het hartje rechtsonder dit artikel en reageer!