John Verbruggen Fotografie

Deze keer doe ik vanaf deze plek een oproep. Onlangs kreeg ik via Twittercontact, de mogelijkheid om te exposeren in een hotel in Amsterdam. Ik ben in dat hotel gaan kijken en het bleek een cocktailbar met een prachtig uitzicht over heel Amsterdam. Wat mij ook opviel was het uitzicht over Amsterdam Centraal Station en het spoor dat Amsterdam uit slingert.

Toen ik ging nadenken over wat ik daar wil gaan exposeren, leek het me mooi om aan te sluiten, op wat je ziet als je naar buiten kijkt. Zo ben ik gekomen op het thema: De trein in het Nederlandse landschap. Hiermee wil ik mijn portfolio op het gebied van infrastructuur versterken en met een expositie onder een groter publiek onder de aandacht brengen.

Je ziet 2 foto’s in dit artikel die als een soort basis dienen voor dit project. Van hieruit wil ik gaan werken. Ik zoek het in de schoonheid van het Nederlandse landschap waar de trein doorheen rijdt en mijn eigen kijk daar op. Voor het maken van goede foto’s voor dit thema is het vinden van de juiste locaties zeer belangrijk. Daarvoor vraag ik je hulp!

Aan wat voor soort locaties kun je dan denken?

• Aan locaties waar het spoor door een interessant landschap loopt, bijvoorbeeld natuurgebieden, bollenvelden, weilanden met koeien, omringd door kassen met groeilampen, etc.
• Aan locaties waar het spoor op een bijzondere manier verweven is met andere infrastructuur (wegen, water, etc.).
• Bijzondere spoorbruggen
• Stations die heel landelijk gelegen zijn. Dus niet omringd door andere bebouwing.

Wat ga ik niet doen?

Luchtfotografie lijkt misschien op het eerste gezicht dè manier om dit onderwerp in beeld te brengen. Zeker na het zien van de televisieserie Nederland van boven. Het zou ongetwijfeld spectaculaire beelden opleveren, maar het is ook een hele kostbare manier. Bovendien heb ik ook geen ervaring met luchtfotografie en dat is wel nodig om dit ook goed te kunnen doen denk ik. Ik ga dit onderwerp dus alleen vanaf de grond in beeld brengen. De locaties moeten dus ook over de grond bereikbaar zijn.

Hoe kun je me helpen?

• Heb je tips over locaties? Reageer onder dit artikel of mail me op info@jvfotografie.com.
• Ken je organisaties of werk je voor een organisatie waarvoor dit project interessant zou kunnen zijn en dit project willen ondersteunen of samenwerken?
• Deel dit artikel met zo veel mogelijk mensen!

Benieuwd naar wat ik al heb? Foto’s de trein in het Nederlandse landchap.

De expositie staat voorlopig gepland op half december 2012.

Deze blogpost het tweede deel 6 foto’s van mijn memorabele 11 van 2011. Ik heb 11 foto’s van dit jaar op een rijtje gezet en de verhalen achter deze foto’s wil ik hier met jullie delen. Het zijn niet perse mijn allerbeste foto’s van het afgelopen jaar, maar wel 11 foto’s waar voor mij een verhaal aan vast zit. Met dit verhaal hoop ik iets van mijn gevoel voor deze foto’s met jullie te delen.

In 2008 ben ik gestart als fotograaf van landschap en architectuur. Dit jaar is daar nadrukkelijk infrastructuur als onderwerp bij gekomen. Voor ingenieursbureau Movares mocht ik diverse opdrachten verrichten, waaronder dit project: de nieuwe verbindingsweg N284 bij Hapert. Het fotograferen van een nieuwe weg: hoe zet je dat in beeld? De opdracht was om het gebruik van de weg in beeld te brengen. Bij het project hoorde een aantal kruisingen, fietstunnels, de verlichting, de verkeersregelinstallaties en deze nieuwe aansluiting op de snelweg A67. Ik was de dag ervoor ’s middags begonnen met het fotograferen van het project en deze morgen was ik om 5.15 uur weer op dit viaduct om deze foto te maken. Ondanks dit vroege tijdstip, was er geen gebrek aan verkeer op zowel de snelweg als op de nieuwe provinciale weg.

Met Bam Utiliteitsbouw regio Rotterdam, als nieuwe klant in 2011 was ik erg blij. Na het nieuwe stadsdeelkantoor in Den Haag in het voorjaar, mocht ik in september de nieuwe Zorgboulevard in Rotterdam fotograferen. Dit betekende dat ik naast deze parkeergarage ook de Medimall (Revalidatie, geboortehotel Aafje, Delta Psychiatrisch Centrum, etc) mocht fotograferen. Het Maasstad Ziekenhuis (wat er tussen staat) is door een andere bouwcombinatie gebouwd. Ik was ’s morgens om vijf voor zeven ter plaatste en zag een prachtig diepblauwe lucht. Samen met het licht van de parkeergarage en de spiegeling in het aangelegde water zorgde dit voor een prachtige sfeer. De rest van de dag was het ook prachtig weer en dus lukte het allemaal erg goed. Later kocht EGM architecten nog enkele foto’s van mij (terwijl zij zelf een goede fotograaf in dienst hebben). Een mooi compliment!

Oktober begon met prachtig weer. Op zondag 2 oktober was ik erg vroeg in het IJsselsteinse IJsselbos. Ik wilde graag zonnestralen in een nevelig bos fotograferen. Om de zon eerst wat verder op te laten komen liep ik naar de achterkant van het bos. Boven de weilanden hing prachtige mist. En af en toe stak de zon er voorzichtig door heen. Deze koe ving het zonlicht op en lichtte als het ware op in de mist. Gelukkig liep ze dicht langs de slootkant en had ik er nog een klein stukje spiegeling bij.

Deze foto komt uit een speciale interieuropdracht. Normaal fotografeer ik meestal projecten die door bedrijven gerealiseerd zijn. Hier ging het om een bestaand bedrijf, namelijk evenementencentrum Inn Style. Voor hun nieuwe website hadden ze sfeervolle foto’s nodig van hun interieur. Door de prachtige ligging van het pand (pal naast de Maarsseveense Plassen),  was het bij de foto’s belangrijk om de connectie tussen binnen  en buiten zichtbaar te maken. Dit leverde een forse technische uitdaging (qua contrast) op. Met dank aan de software NIK HDR Efex pro lukte het allemaal.

De herfstkleuren kwamen de aflopen herfst langzaam op gang. Half oktober wandelde ik op een mooie zaterdagmorgen van Baarn naar Lage Vuursche. In de buurt van Paleis Soestdijk liep ik langs een drukke verkeersweg, toen ik prachtige zonnestralen door het bos zag schijnen. Een prachtig verschijnsel dat zich vaak op mooie nevelige ochtenden in de herfst voordoet. Hoewel het verschijnsel zelf niet heel moeilijk te fotograferen is, is het wel lastig om het met een goede compositie in beeld te zetten. Immers in een bos staat of ligt er altijd wel iets, wat je er liever niet bij hebt als fotograaf.  Prins Bernard zou deze vast hebben weten te waarderen ;-)

Op 22 oktober had Fotoclub Ef Elf uit IJsselstein een jubileumdag georganiseerd. Deze fotoclub (waar ik al 11 jaar lid van ben), bestond dit jaar 35 jaar. De leden konden kiezen uit 2 workshops, ik koos voor straatfotografie in Utrecht. We hadden enorm geluk met het prachtige weer op deze zonnige zaterdag. Martin van Thiel was onze workshopbegeleider deze dag. We begonnen op het plein achter het stadhuis. Ik was daar even bezig toen ik opeens deze twee dames zag lopen. Ik zag in het tegenlicht het prachtige randje licht om deze twee dames ontstaan en rende er achter aan om nog snel enkele keren af te kunnen drukken. Het oplichten van de tasjes en de mooie schaduwen maakte het plaatje kompleet.

En zo is ook 2011 weer om gevlogen. Een jaar waarin ik me weer op allerlei gebied heb kunnen ontwikkelen. Ik kijk erg uit naar 2012 waar in ik met mijn bedrijf weer grote ambities heb om nog meer klanten blij te maken en iedere dag te genieten van het mooie werk wat ik mag doen!

Mijn complete portfolio kun je bekijken op John Verbruggen Fotografie, specialist in architectuur, infrastructuur en landschap. 

Het is weer december en dus de tijd van de lijstjes. Ik heb 11 foto’s van dit jaar op een rijtje gezet en de verhalen achter deze foto’s wil ik hier met jullie delen. In dit eerste deel 5 en over 2 weken de andere 6. Het zijn niet perse mijn allerbeste foto’s van het afgelopen jaar, maar wel 11 foto’s waar voor mij een verhaal aan vast zit en die mij dierbaar zijn. Met dit verhaal hoop ik iets van mijn gevoel voor deze foto’s met jullie te delen.

Op 23 juni ging ik ’s avonds een fietstochtje maken door de Rijnenburg polder. Een gebied waar ik wel vaker kom. Het weer was redelijk, maar er kon ook nog wel een buitje komen. Ik had mijn regenbroek dus maar mee genomen. Voor het geval dat… En dat was maar goed ook want het ging ook regenen. Ik zag de bui al aan komen en dus had ik mijn regenbroek al op tijd aan getrokken. Gelukkig viel het mee en was het na 10 minuten al weer droog. Terwijl de laatste druppels nog neer daalden, stak de zon al onder de wolken door en zag ik deze spectaculaire regenboog ontstaan. Natuurlijk heb ik wel vaker een regenboog gezien, maar een dubbele en helemaal van horizon tot horizon en de mogelijkheid om hem ook op de foto te zetten? Nee, dat was voor mij de eerste keer. Ik moest wel opschieten want na een minuutje of tien was al weer over met deze magische verschijning.

Op zondag 3 juli fietste ik naar kantorenpark Papendorp bij Utrecht. De lucht was zo goed als strak blauw en ik wilde de Prins Clausbrug eens op en andere manier in beeld brengen. De rust was heerlijk, hoewel… Er struinde een groep jongeren rond die op zoek leken naar een plek om een illegaal feestje te gaan bouwen. Kennelijk vond de politie de aggregaat op een kruiwagen verdacht en die kwam al een paar keer langs rijden. Uiteindelijk dropen ze allemaal af en doken ze hun bed in, denk ik. Ik liet me niet te veel af leiden door deze jongeren en maakte deze foto. De foto is Photoshop Lightroom om gezet naar zwart-wit en in Photoshop is de lucht ‘vlekkeloos’ zwart gemaakt. Dat laatste zorgt er voor mij voor dat het grafische van deze brug benadrukt wordt.

Op 28 juli was ik in Amsterdam voor een opdracht van Movares. Voor de afdeling water was ik op zoek naar ankers, trossen en andere nautische elementen. Deze heb ik gefotografeerd in de museumhaven van Amsterdam. Toen ik het licht even wilde laten draaien liep ik een rondje door de omgeving en zag deze glazenwasser hangen aan de gevel van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA). De glazenwasser alleen hangend aan de gevel vond ik wat te plat en te voor de hand liggend. Deze loopbrug bood een mooi tegenwicht tegen de gevel van de OBA.

Op zondag 14 augustus kwam ik thuis van een weekendje bij mijn ouders in Limburg. Toen ik van de bus naar huis liep, zag ik dat de lucht helemaal uit klaarde. Naar zo’n wolkenloze zonsondergang was ik al een tijdje op zoek voor deze foto. Dit is het viaduct over de A2 bij Afslag IJsselstein. Na wat wachten pakte het precies uit zoals ik gehoopt had: Het staalblauwe lucht van het blauwe uur, de nagloeiende zon op het gebouw van Aegon en de mooie lichtstrepen van de auto’s die door de sluitertijd van 15 seconden zijn ontstaan.

Aan het begin van de zomer van 2011 heb ik een inventarisatie gemaakt, van de plekken waar ik de afgelopen jaren mijn beste landschapsfoto’s heb gemaakt. Ik wilde op het moment dat de omstandigheden goed waren, niet mijn tijd verdoen met prakkiseren over waar ik heen wil gaan. Zo werd de Lek aan de Viaanse zijde (en recreatieplas Middelwaard) deze zomer een plek waar ik gedurende de zomer 8 keer ’s morgens vroeg te vinden was. Telkens was het weer en de bijhorende kleuren anders. Op de morgen van zaterdag 3 september was het mooi nevelig. Vanaf de oude Viaanse brug werd de nevel het best zichtbaar in de foto.

Tot zover het eerste deel van mijn memorabele 11 van 2011. Over 2 weken deel 2!

Dit jaar heb ik een aantal opdrachten gedaan waarbij ik infrastructuur in beeld mocht brengen voor Movares. Bij het fotograferen van infrastructuur komen een aantal specifieke dingen kijken die ik hier graag met jullie wil delen. Ik ga in dit artikel ervan uit dat het om een opdracht voor een commercieel bedrijf gaat, die foto’s van een infrastructuurproject wil hebben en deze vervolgens gaat gebruiken voor hun marketing. Voor dit artikel ga ik er verder van uit dat het om een weg gaat.

1. Licht

Licht is belangrijk bij elke soort fotografie, dus ook bij de fotografie van infrastructuur. Ik kies zeker geen grijs weer uit. Dat geeft een project nooit goed weer. Het gaat immers om een commercieel fotowerk. Het komt in een brochure of op een website en moet een boodschap verkopen. Dit is geen kunstfotografie, waarbij ik voor grijs weer zou kunnen kiezen om sereniteit uit te drukken.

Als ook de straatverlichting in beeld moet worden gebracht kies ik het liefst voor helder weer. Dan is de kans op een mooi blauw uur met een krachtige blauwe lucht het grootst. Het blauwe uur is het eerste uur na zonsondergang of het uur voor zonsopkomst. De combinatie van een beetje daglicht en de straatverlichting is het mooist. Bij helder en koel weer is er soms ook kans op mist of nevel. Als deze niet te dik zijn (en ook weer optrekken) is dit een cadeautje voor mij als fotograaf. Immers het licht heeft nu een ‘drager’ waar het tegen aan kan schijnen. Dat maakt de werking van de aangelegde verlichting nog duidelijker. Als ik kies voor een klein diafragma, bijvoorbeeld f/16 of f/22, dan ontstaan er rond de lichtjes in de foto (van bijvoorbeeld de straatlamp) sterretjes. Dat geeft een mooi effect in de foto.

2. Veiligheid!

Dit lijkt misschien een dooddoener, maar is het beslist niet. Als ik in de buurt van een weg aan het fotograferen ben, houd ik altijd de veiligheid in acht! Ik draag rondom wegen altijd een duidelijk oranje en reflecterend hesje.

Als ik een wat extremer standpunt wil kiezen aan de rand van bijvoorbeeld water, kijk ik eerst goed om me heen en zorg dat ik stabiel sta, zit of lig.

Ook ga ik niet vlak langs de weg staan direct na een tunnel. Mensen schrikken zich wild, omdat ze het niet verwachtten. Geen enkele foto is belangrijker dan de veiligheid van mijzelf of van de weggebruiker. Of zoals ze (vrij vertaald) in de bouw zouden zeggen: Ik fotografeer veilig of ik fotografeer niet!

3. Vulling van de weg

Bij het fotograferen van een weg is het belangrijk dat op de foto deze weg goed gevuld is met verkeer. Immers ik wil het gebruik van de infrastructuur fotograferen. Dit klinkt simpel, maar kan in de praktijk toch nog wel eens een behoorlijke uitdaging zijn.

Het aanbod van verkeer (vrachtwagens, auto’s, etc.) is vrijwel nooit een constante stroom. En zeker niet op het moment dat ik fotografeer vanwege het licht. Als er een stroom verkeer aankomt, dan schiet ik een serie foto’s! Achteraf kan ik dan bepalen welke foto de beste vulling heeft en waar welke auto het lekkerst in beeld zit. Dit geeft me de mogelijkheid om kritisch te kiezen. Soms is zelfs de kleur van een auto bepalend. Lichte auto’s (bijvoorbeeld zilvergrijs) geven vaak lelijke uitgebeten plekken in de foto als er het licht verkeerd op valt. Het is dus echt nodig om zulke uitgebreide series te maken.

Als er meer weghelften op de foto komen of een kruising of een viaduct, dan kan ik meerdere foto’s samenvoegen in Photoshop om tot een optimale vulling van de wegen te komen. Als ik op straatniveau sta te fotograferen, zijn vrachtwagens in de foto meestal niet welkom. Door hun grootte nemen ze het zicht te veel weg. Op de foto zie je ook een stuk minder van de omgeving. Ze domineren teveel de foto en dat is niet wenselijk. Immers het gaat slechts om vulling van de infrastructuur die ik in beeld breng. Een uitzondering is wanneer ik in het donker met lange sluitertijden werk, dan kijk je als het ware door de vrachtwagen heen en zie je alleen lichtstrepen. In het donker zorgt de contourverlichting (die vrachtwagens meestal hebben) dan voor lichtstrepen op een andere hoogte dan de personenauto’s. Dat is een plus!

4. Beweging

Infrastructuur gaat over verbinden, mensen en goederen die zich van a naar b verplaatsen. Bij uitstek dus een onderwerp dat om dynamiek in de foto’s vraagt. Gelukkig is er volop beweging voor handen om dit in de foto’s te betrekken.

In het donker kan ik dit nog beter zichtbaar maken door het gebruik van lange sluitertijden. Een sluitertijd van 15 seconden of langer zorgt er voor dat verlichting van auto’s als een lichtstreep in de foto zichtbaar wordt. Als er nog te veel licht is, kan ik eventueel en een grijsfilter gebruiken om licht weg te nemen. Het mooiste werkt dit in het blauwe uur. Ook hier let ik weer sterk op de vulling van de weg (met voldoende lichtstrepen).

5. Creativiteit

Veel fotografen zullen het fotograferen van een weg niet direct als een van de meest opwindende onderwerpen voor hun fotografie beschouwen. Ik denk dat ze het verschrikkelijk mis hebben.

Er gebeurd verschrikkelijk veel en ook van de meest ‘saaie’ objecten zoals een stoplicht (of in jargon een verkeersregelinstallatie) zijn interessant in beeld te brengen. Daarbij refereer ik nog maar een keer aan punt 1: Licht! De Belgische fotograaf Leonard Misonne heeft het prachtig verwoord: Light glorifies everything. It transforms and enables the most common place and ordinary subjects.

Enkele voorbeelden van wat ik bedoel:

Ik ben erg benieuwd wat jullie van deze aandachtspunten vinden. Mis je iets?