John Verbruggen Fotografie

De Lek in vuur en vlam. In 2011 fotografeerde ik een keer of 7 in een korte periode achter elkaar deze plek langs de Lek bij Vianen. Hoewel ik probeerde bij het goede weer er te zijn, was het toch weer iedere keer een verassing wat ik aantrof.

Deze morgen was zeer bijzonder. De zon moest op dit moment duidelijk nog opkomen, maar kleurde de lucht en de reflectie van die lucht in het water vuurrood! De strekdam is bewust zo donker gehouden omdat het gewoon nog heel schemerig was. Deze foto was een van de cadeautjes die ik kreeg door 7 keer achter elkaar steeds naar dezelfde plek terug te gaan.

Iedere fotograaf heeft zijn favoriete plekken waar hij of zij fotografeert. Maar heb je het wel eens geprobeerd om in een korte periode (Eén of twee maanden) steeds terug te gaan naar 1 en dezelfde plek? Klik op Comments onder dit artikel en deel jouw ervaringen!

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Poldergoud in Rijnenburg. In 2011 ging ik in juni op een zomeravond een rondje fietsen door Polder Rijnenburg (tussen Nieuwegein en Utrecht). Het weer was niet echt geweldig. Gelukkig had ik daar rekening mee gehouden. Toen ik midden in de polder fietste kwam er snel een bui opzetten en ik trok dus mijn regenbroek aan. Rustig fietste ik verder en een niet al te hard buitje van 10 minuten trok over me heen.

Het was nog nauwelijks droog, toen de zon er al weer fel doorheen stak. Ik keek om en zag deze dubbele regenboog verschijnen. Ik wist niet hoe snel ik van mijn fiets af moest komen om dit spectakel te gaan fotograferen. Koortsachtig probeerde ik wat verschillende standpunten uit. Immers een dergelijk verschijnsel duurt vaak maar enkele minuten! Het voordeel van deze locatie in een vlakke polder was dat ik de regenboog in een complete halve cirkel kon waarnemen en fotograferen. Heel bijzonder!

Heb jij wel eens een foto van een regenboog gemaakt? En waar was dat dan? Klik op Comments onder dit artikel en vertel jouw verhaal over het fotograferen van een regenboog!

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De Lek bij Vianen: Persistentie en improvisatie. In de zomer van 2011 kwam ik in een periode van 2 maanden (augustus en september) 8 keer naar deze plek aan de Lek bij Vianen (aan de Viaanse zijde van de rivier). Ik wilde eens proberen wat er zou gebeuren als ik wat vaker terug zou gaan naar een plek. Zou dit betere foto’s op leveren? Niet alleen qua omstandigheden, mooie nevel, mooie zonsopgangeluchten etc., maar ook of ik dan nog steeds nieuwe gezichtspunten/composities zou kunnen vinden.

Dit was typisch een van de morgens waarop de lucht wat minder spectaculair was. Er was geen nevel! Ik was weer eens op deze strekdam geklommen en uiterst voorzichtig (!) naar een plek dicht bij de waterlijn geklommen. Met mijn groothoeklens (16 - 35 mm) kon ik nu de boom op deze strekdam en die op de volgende strekdammen in beeld krijgen. Dit beeld ontstond echt doordat ik meer op zoek moest, omdat de omstandigheden niet zo spectaculair waren die morgen.

Mijn conclusies na die 8 keer waren dat het zeker goede foto’s opleverde. Niet alleen doordat je vaker de goede omstandigheden met fraaie laaghangende nevel aantrof. Door vaker naar steeds dezelfde plek te gaan zette ik me zelf er ook toe aan om op zoek te gaan originele(re) gezichtspunten. Een combinatie van persistentie (steeds terug gaan) en improvisatie dus.

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Ben jij wel eens in een korte periode heel vaak naar een en dezelfde plek terug gegaan om te fotograferen? Of over een langere periode? Wat waren jou ervaringen? Tref je vooral vaker het goede licht of kom je ook tot originelere foto’s doordat je op zoek gaat naar andere gezichtspunten/composities? Klik op Comments onder dit artikel en beschrijf jouw ervaringen!
groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De Lageveense Molen in Noordwijkerhout: kan het Hollandser? Enkele weken geleden schreef ik al over mijn zoektocht naar een veld bollen langs het spoor. Bij deze zoektocht kwam ik deze molen tegen in Noordwijkerhout. Ik zag onmiddelijk dat er een goede foto in zat op deze plek. Echter het was helemaal bewolkt op dat moment. Dat was eigenlijk tegen de verwachting in. Ik besloot om in mijn auto te gaan zitten en te gaan wachten.

Na 1,5 uur wachten scheurde de hemel open en kwam de zon tevoorschijn. De bewolking die weg trekt is nog mooi zichtbaar in de foto. Bij mijn project De trein in het Nederlandse landschap is licht op de trein eigenlijk onontbeerlijk. Anders ziet de trein er al snel saai en levenloos uit.

Wat niet duidelijk word uit de foto is, dat ik niet langs de waterkant stond, maar aan de overkant van een erg smalle weg die daar loopt. Langs de waterkant was het erg smal en was het ook vanwege het vele verkeer niet veilig om mijn statief op te stellen. Dit betekende wel dat op het moment dat er een trein aan kwam ik moest hopen dat er dan geen auto voorbij zou komen. Na enkele pogingen was dat gelukkig het geval! De trein heb ik bewust op deze plek in de foto gezet. Zo lijkt het een beetje alsof de trein ieder moment op het molentje gaat botsen.

Is deze foto eigenlijk niet minstens even Hollands als met een veld bollen langs het spoor? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!
groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Pete Bridgwood

Een ongelijke strijd op het Leersumse Veld. Als fotograaf ben je vaak op zoek naar contrast in je foto. Het eerste waar je dan aan denkt is contrast in kleuren. Zwart-wit tegenstellingen werken immers duidelijk en zijn aantrekkelijk in een foto. Het maakt een foto voor de beschouwer makkelijk ‘leesbaar’.

Hier in natuurgebied het Leersumse Veld koos ik voor een ander contrast. Dat van de groep naast de eenling. Een groepje naaldbomen naast een eenzame berk. Als ware hij verstoten vanwege zijn afwijkende uiterlijk. De berk probeert met het nieuwe uitschietende blad zijn tooi weer een beetje op te tuigen, terwijl het groepje naaldbomen er fier en groen bij staat. Weet jij een leuke titel voor bij deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw suggestie voor een titel!

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Zit er genoeg spanning in deze foto? In het voorjaar van 2010 fietste ik naar Papekop om een nieuw ingericht pleintje te fotograferen voor de gebiedscommissie Utrechtse Waarden. De ochtend was prachtig nevelig begonnen en toen de zon begon te schijnen werd ik getrakteerd op een prachtige Hollandse wolkenlucht. En het waaide nauwelijks. Dat fietste niet alleen prettig, maar zorgde er ook voor dat iedere sloot prachtig spiegelde.

Op weg naar Papekop kwam ik hier in Oudewater langs deze hoogspanningleiding. Niet een onderwerp, waarvoor ik vaak van mijn fiets stap. Maar hier, gecombineerd met het rimpelloze water in deze brede sloot en de fijne wolkenlucht… Het mooie ‘verdwijneffect’ van de steeds kleiner wordende masten richting horizon deden de rest voor mij.

Wat vind jij? Zit er genoeg spanning (letterlijk of figuurlijk) in deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!

Bekijk hier mijn portfolio van zwart-witfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Leersumse Veld: een kus voor de wolken. Deze dag was ik eerst op pad geweest voor een opdracht. Toen ik daarmee klaar was besloot ik om nog even voor mezelf te gaan fotograferen in het Leersumse Veld. Een natuurgebied dat niet zo ver uit de buurt lag. Het was een heerlijke lentedag.

Het Leersumse Veld heeft een flink ven waar ik eerst omheen gelopen was. Daarnaast ligt er een open heidegebied waar ik deze boom aantrof. De boom stond boven op een bult en toornde ver boven alles uit. Deze plek vol in de wind, had de boom niet ongemoeid gelaten. Hij was niet geheel recht meer. Toen ik er onder ging staan en naar boven keek, leek de kruin van de boom de wolken te kussen.

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie. Het Leersumse Veld is een van mijn favoriete gebieden geworden. Wat is jouw favoriete natuurgebied in (midden) Nederland? Klik op Comments onder dit artikel en schrijf welk gebied jouw favoriet is!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Ysselsteyn: Te koud voor een picknick?. Nog 1 keer ga ik terug naar die paar dagen voor de kerst van 2007. Dagenlang zat alles dik onder de rijp. Zo ook dit bankje. Het is duidelijk: Even geen weer om lekker op dit bankje te gaan zitten! De drie bomen lijken de wacht te houden over het bankje. Maar ze zullen moeten wachten tot het weer zomer word en er weer iemand op dit bankje wil gaan zitten.

Ik vind rijp prachtiog en een van de prachtigste verschijnselen in de natuur. Wat vind jij het mooiste natuurverschijnsel? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw favoriete natuurverschijnsel! Ik ben benieuwd!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Ysselsteyn: Nevelslierten in de Peel. Deze winterfoto is gemaakt in januari 2009. Ik bewaar bijzondere herinneringen aan deze foto. Op tweede kerstdag 2008 werd mijn vader plotseling opgenomen in het ziekenhuis. In de weken die volgden vertoonde zijn gezondheidstoestand pieken en diepe dalen. Uiteindelijk kwam het gelukkig allemaal goed. Tijdens een van de pieken durfde ik even op pad te gaan met mijn camera. Wekenlang hele dagen in een ziekenhuis hangen is een energieverslindende bezigheid… Met fotografie was ik in staat mijn accu weer een beetje op te laden.

Het was toen stevig winter in Nederland. Dit was ‘s morgens bij -12. De zon die nog net niet was opgekomen kleurde de lucht oranje, net voordat deze de nevelslierten weg zou gaan branden. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Een zonsopkomst in de Peel bij -13. Op deze morgen in januari 2012 was ik op tijd opgestaan en op pad gegaan om een winterse zonsopkomst te fotograferen. Het was bitter koud op deze morgen: -13 graden Celsius! Gelukkig waaide het niet. Ik was weer naar de rotonde van Ysselsteyn gereden. Een plek waar ik een paar keer per jaar kom, vanwege de bijzondere rust daar. Geen verkeer en geen levende ziel te zien. Het werd een typische zonsopkomst voor een kraakheldere winterdag. De boom en de gebogen sloot waren voor mij voldoende om de foto compleet te maken. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Een spoor in de sneeuw, IJsselstein Op een maandagmorgen in december 2010 ging ik op pad om winterlandschappen te fotograferen. De dag ervoor was het de hele dag grijs geweest en was er 20 cm sneeuw gevallen. Een voor Nederlandse begrippen enorm pak. Ik liep hier langs het IJsselbos in IJsselstein. Op de paden in het bos waren er overal al een enorme hoeveelheid voetstappen door mensen in de sneeuw gedrukt. Toen keek ik naar de weilanden die langs het bos liggen. Daar zag ik dit ene spoor in de sneeuw. Dit spoor was duidelijk het werk van een dier. Dat resulteerde in deze foto: slechts enkele rechte lijnen en het spoor van dit dier dat zijn weg had proberen te vinden in deze dikke laag sneeuw. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.