Berichten met de tag landschap

De Lek bij Vianen: Persistentie en improvisatie. In de zomer van 2011 kwam ik in een periode van 2 maanden (augustus en september) 8 keer naar deze plek aan de Lek bij Vianen (aan de Viaanse zijde van de rivier). Ik wilde eens proberen wat er zou gebeuren als ik wat vaker terug zou gaan naar een plek. Zou dit betere foto’s op leveren? Niet alleen qua omstandigheden, mooie nevel, mooie zonsopgangeluchten etc., maar ook of ik dan nog steeds nieuwe gezichtspunten/composities zou kunnen vinden.

Dit was typisch een van de morgens waarop de lucht wat minder spectaculair was. Er was geen nevel! Ik was weer eens op deze strekdam geklommen en uiterst voorzichtig (!) naar een plek dicht bij de waterlijn geklommen. Met mijn groothoeklens (16 - 35 mm) kon ik nu de boom op deze strekdam en die op de volgende strekdammen in beeld krijgen. Dit beeld ontstond echt doordat ik meer op zoek moest, omdat de omstandigheden niet zo spectaculair waren die morgen. 

Mijn conclusies na die 8 keer waren dat het zeker goede foto’s opleverde. Niet alleen doordat je vaker de goede omstandigheden met fraaie laaghangende nevel aantrof. Door vaker naar steeds dezelfde plek te gaan zette ik me zelf er ook toe aan om op zoek te gaan originele(re) gezichtspunten. Een combinatie van persistentie (steeds terug gaan) en improvisatie dus. 

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Ben jij wel eens in een korte periode heel vaak naar een en dezelfde plek terug gegaan om te fotograferen? Of over een langere periode? Wat waren jou ervaringen? Tref je vooral vaker het goede licht of kom je ook tot originelere foto’s doordat je op zoek gaat naar andere gezichtspunten/composities? Klik op Comments onder dit artikel en beschrijf jouw ervaringen!
groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

De Lek bij Vianen: Persistentie en improvisatie. In de zomer van 2011 kwam ik in een periode van 2 maanden (augustus en september) 8 keer naar deze plek aan de Lek bij Vianen (aan de Viaanse zijde van de rivier). Ik wilde eens proberen wat er zou gebeuren als ik wat vaker terug zou gaan naar een plek. Zou dit betere foto’s op leveren? Niet alleen qua omstandigheden, mooie nevel, mooie zonsopgangeluchten etc., maar ook of ik dan nog steeds nieuwe gezichtspunten/composities zou kunnen vinden.

Dit was typisch een van de morgens waarop de lucht wat minder spectaculair was. Er was geen nevel! Ik was weer eens op deze strekdam geklommen en uiterst voorzichtig (!) naar een plek dicht bij de waterlijn geklommen. Met mijn groothoeklens (16 - 35 mm) kon ik nu de boom op deze strekdam en die op de volgende strekdammen in beeld krijgen. Dit beeld ontstond echt doordat ik meer op zoek moest, omdat de omstandigheden niet zo spectaculair waren die morgen.

Mijn conclusies na die 8 keer waren dat het zeker goede foto’s opleverde. Niet alleen doordat je vaker de goede omstandigheden met fraaie laaghangende nevel aantrof. Door vaker naar steeds dezelfde plek te gaan zette ik me zelf er ook toe aan om op zoek te gaan originele(re) gezichtspunten. Een combinatie van persistentie (steeds terug gaan) en improvisatie dus.

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Ben jij wel eens in een korte periode heel vaak naar een en dezelfde plek terug gegaan om te fotograferen? Of over een langere periode? Wat waren jou ervaringen? Tref je vooral vaker het goede licht of kom je ook tot originelere foto’s doordat je op zoek gaat naar andere gezichtspunten/composities? Klik op Comments onder dit artikel en beschrijf jouw ervaringen!
groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Een ongelijke strijd op het Leersumse Veld. Als fotograaf ben je vaak op zoek naar contrast in je foto. Het eerste waar je dan aan denkt is contrast in kleuren. Zwart-wit tegenstellingen werken immers duidelijk en zijn aantrekkelijk in een foto. Het maakt een foto voor de beschouwer makkelijk ‘leesbaar’.

Hier in natuurgebied het Leersumse Veld koos ik voor een ander contrast. Dat van de groep naast de eenling. Een groepje naaldbomen naast een eenzame berk. Als ware hij verstoten vanwege zijn afwijkende uiterlijk. De berk probeert met het nieuwe uitschietende blad zijn tooi weer een beetje op te tuigen, terwijl het groepje naaldbomen er fier en groen bij staat. Weet jij een leuke titel voor bij deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw suggestie voor een titel!

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Een ongelijke strijd op het Leersumse Veld. Als fotograaf ben je vaak op zoek naar contrast in je foto. Het eerste waar je dan aan denkt is contrast in kleuren. Zwart-wit tegenstellingen werken immers duidelijk en zijn aantrekkelijk in een foto. Het maakt een foto voor de beschouwer makkelijk ‘leesbaar’.

Hier in natuurgebied het Leersumse Veld koos ik voor een ander contrast. Dat van de groep naast de eenling. Een groepje naaldbomen naast een eenzame berk. Als ware hij verstoten vanwege zijn afwijkende uiterlijk. De berk probeert met het nieuwe uitschietende blad zijn tooi weer een beetje op te tuigen, terwijl het groepje naaldbomen er fier en groen bij staat. Weet jij een leuke titel voor bij deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw suggestie voor een titel!

Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Zit er genoeg spanning in deze foto? In het voorjaar van 2010 fietste ik naar Papekop om een nieuw ingericht pleintje te fotograferen voor de gebiedscommissie Utrechtse Waarden. De ochtend was prachtig nevelig begonnen en toen de zon begon te schijnen werd ik getrakteerd op een prachtige Hollandse wolkenlucht. En het waaide nauwelijks. Dat fietste niet alleen prettig, maar zorgde er ook voor dat iedere sloot prachtig spiegelde.

Op weg naar Papekop kwam ik hier in Oudewater langs deze hoogspanningleiding. Niet een onderwerp, waarvoor ik vaak van mijn fiets stap. Maar hier, gecombineerd met het rimpelloze water in deze brede sloot en de fijne wolkenlucht… Het mooie ‘verdwijneffect’ van de steeds kleiner wordende masten richting horizon deden de rest voor mij. 

Wat vind jij? Zit er genoeg spanning (letterlijk of figuurlijk) in deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!

Bekijk hier mijn portfolio van zwart-witfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Zit er genoeg spanning in deze foto? In het voorjaar van 2010 fietste ik naar Papekop om een nieuw ingericht pleintje te fotograferen voor de gebiedscommissie Utrechtse Waarden. De ochtend was prachtig nevelig begonnen en toen de zon begon te schijnen werd ik getrakteerd op een prachtige Hollandse wolkenlucht. En het waaide nauwelijks. Dat fietste niet alleen prettig, maar zorgde er ook voor dat iedere sloot prachtig spiegelde.

Op weg naar Papekop kwam ik hier in Oudewater langs deze hoogspanningleiding. Niet een onderwerp, waarvoor ik vaak van mijn fiets stap. Maar hier, gecombineerd met het rimpelloze water in deze brede sloot en de fijne wolkenlucht… Het mooie ‘verdwijneffect’ van de steeds kleiner wordende masten richting horizon deden de rest voor mij.

Wat vind jij? Zit er genoeg spanning (letterlijk of figuurlijk) in deze foto? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!

Bekijk hier mijn portfolio van zwart-witfotografie.

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Fotowedstrijd IJsselstein: Een tweede prijs met “De eenzame fietser”. In 2007 wilde ik aan de fotowedstrijd IJsselstein meedoen. Het thema van de wedstrijd was “Sportief IJsselstein”. Tja ik ben niet echt een sportfotograaf, dus wat moest ik daar nu eens op verzinnen. En op deze dag in  november, toen het net even droog was, trok ik er op uit naar de Nedereindse Plassen. Een plek waar ik toen veel kwam. Zoals wel vaker viel het in een flits allemaal bij elkaar: Deze vrouw kwam eraan fietsen, kromde haar rug en zette zich schrap om over het bruggetje te fietsen. En ik had een goede foto (na een goede omzetting naar zwart-wit). 

Maar hoe zit dat met dat Sportief IJsselstein? Gelukkig mocht je een korte toelichting geven bij je foto. En die had ik als volgt in gevuld: Bij ‘sportief’ denk je al snel aan het beoefenen van sport. Maar wat is ‘sportief’, als je in je auto naar bijvoorbeeld de fitness gaat? Sportief is voor mij, als je de elementen trotseert. Daarom dit eerbetoon aan de fietser, die krom gebogen over haar stuur, tegen de wind in zichzelf een weg baant…

En zo won ik destijds de tweede prijs achter Peter Vos, die de wedstrijd terecht won met een echte actiefoto van een voetbalwedstrijd.

Is dit een sportfoto, een sportieve foto of heeft deze foto helemaal niets met sport te maken voor jou? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.

Fotowedstrijd IJsselstein: Een tweede prijs met “De eenzame fietser”. In 2007 wilde ik aan de fotowedstrijd IJsselstein meedoen. Het thema van de wedstrijd was “Sportief IJsselstein”. Tja ik ben niet echt een sportfotograaf, dus wat moest ik daar nu eens op verzinnen. En op deze dag in november, toen het net even droog was, trok ik er op uit naar de Nedereindse Plassen. Een plek waar ik toen veel kwam. Zoals wel vaker viel het in een flits allemaal bij elkaar: Deze vrouw kwam eraan fietsen, kromde haar rug en zette zich schrap om over het bruggetje te fietsen. En ik had een goede foto (na een goede omzetting naar zwart-wit).

Maar hoe zit dat met dat Sportief IJsselstein? Gelukkig mocht je een korte toelichting geven bij je foto. En die had ik als volgt in gevuld: Bij ‘sportief’ denk je al snel aan het beoefenen van sport. Maar wat is ‘sportief’, als je in je auto naar bijvoorbeeld de fitness gaat? Sportief is voor mij, als je de elementen trotseert. Daarom dit eerbetoon aan de fietser, die krom gebogen over haar stuur, tegen de wind in zichzelf een weg baant…

En zo won ik destijds de tweede prijs achter Peter Vos, die de wedstrijd terecht won met een echte actiefoto van een voetbalwedstrijd.

Is dit een sportfoto, een sportieve foto of heeft deze foto helemaal niets met sport te maken voor jou? Klik op Comments onder dit artikel en geef jouw mening!

groet
John

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw volgers, door met je muiscursor naar “Deel dit” onder dit artikel te gaan en dan op de Tweet, Vind ik Leuk, of Google+ knop te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk dit kunnen lezen.


Een spoor in de sneeuw, IJsselstein Op een maandagmorgen in december 2010 ging ik op pad om winterlandschappen te fotograferen. De dag ervoor was het de hele dag grijs geweest en was er 20 cm sneeuw gevallen. Een voor Nederlandse begrippen enorm pak. Ik liep hier langs het IJsselbos in IJsselstein. Op de paden in het bos waren er overal al een enorme hoeveelheid voetstappen door mensen in de sneeuw gedrukt. Toen keek ik naar de weilanden die langs het bos liggen. Daar zag ik dit ene spoor in de sneeuw. Dit spoor was duidelijk het werk van een dier. Dat resulteerde in deze foto: slechts enkele rechte lijnen en het spoor van dit dier dat zijn weg had proberen te vinden in deze dikke laag sneeuw. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Een spoor in de sneeuw, IJsselstein Op een maandagmorgen in december 2010 ging ik op pad om winterlandschappen te fotograferen. De dag ervoor was het de hele dag grijs geweest en was er 20 cm sneeuw gevallen. Een voor Nederlandse begrippen enorm pak. Ik liep hier langs het IJsselbos in IJsselstein. Op de paden in het bos waren er overal al een enorme hoeveelheid voetstappen door mensen in de sneeuw gedrukt. Toen keek ik naar de weilanden die langs het bos liggen. Daar zag ik dit ene spoor in de sneeuw. Dit spoor was duidelijk het werk van een dier. Dat resulteerde in deze foto: slechts enkele rechte lijnen en het spoor van dit dier dat zijn weg had proberen te vinden in deze dikke laag sneeuw. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.


Mist en vorst, een droomcombinatie: Het Ham, Horst (L). Eind 2007, kort voor de kerst hadden we in Nederland een uitzonderlijke periode met rijp. Dagenlang waren er mistige omstandigheden gecombineerd met strenge vorst. Dit zorgde ervoor, dat de laag rijp vaak centimeters dik aan kon groeien. Dit was een heel bijzonder gezicht wat we tientallen jaren zo niet gezien hadden. Er lag geen sneeuw, maar toch was alles wit door de dikke laag rijp. Deze middag had ik mijn moeder af gezet bij het verpleeghuis, waar mijn vader verblijft en was ik door gereden naar dit natuurgebied aan de rand van Horst (L). Rond een uur of drie, zakte de zon al weer hard en begon het al weer een beetje te nevelen (voor de volgende dag met rijp). Toen maakte ik deze foto. Een bijzonder fotomoment wat me altijd is bij gebleven. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Mist en vorst, een droomcombinatie: Het Ham, Horst (L). Eind 2007, kort voor de kerst hadden we in Nederland een uitzonderlijke periode met rijp. Dagenlang waren er mistige omstandigheden gecombineerd met strenge vorst. Dit zorgde ervoor, dat de laag rijp vaak centimeters dik aan kon groeien. Dit was een heel bijzonder gezicht wat we tientallen jaren zo niet gezien hadden. Er lag geen sneeuw, maar toch was alles wit door de dikke laag rijp. Deze middag had ik mijn moeder af gezet bij het verpleeghuis, waar mijn vader verblijft en was ik door gereden naar dit natuurgebied aan de rand van Horst (L). Rond een uur of drie, zakte de zon al weer hard en begon het al weer een beetje te nevelen (voor de volgende dag met rijp). Toen maakte ik deze foto. Een bijzonder fotomoment wat me altijd is bij gebleven. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.


Een nieuw jaar, een nieuw begin: IJsselbos, IJsselstein. Deze foto maakte ik drie jaar geleden, kort voor de kerst. Op een zondag was het de hele dag grijs en viel er maar liefst 20 centimeter sneeuw. Een ongekend pak sneeuw voor Nederlandse begrippen. Op maandagmorgen scheen de zon en ik besloot om op pad te gaan. Terwijl iedereen in de file stond op weg naar zijn werk, slibberde ik met mijn fiets naar het IJsselbos in IJsselstein. Deze foto is niet zo vroeg genomen, 9.45 uur. Immers in de winter (zeker rond de kerst) zijn de dagen erg kort. Dus zelfs voor de langslapers moet dit te doen zijn… De lange schaduwen en in dat gat die ene tak (die er al lag!), maakte voor mij de foto. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Op deze eerste dag van 2013 wil ik iedereen natuurlijk een fantastisch mooi en gezond nieuw jaar wensen!

Today, on newyearsday I want to wish all my followers a happy and healthy new year!

Een nieuw jaar, een nieuw begin: IJsselbos, IJsselstein. Deze foto maakte ik drie jaar geleden, kort voor de kerst. Op een zondag was het de hele dag grijs en viel er maar liefst 20 centimeter sneeuw. Een ongekend pak sneeuw voor Nederlandse begrippen. Op maandagmorgen scheen de zon en ik besloot om op pad te gaan. Terwijl iedereen in de file stond op weg naar zijn werk, slibberde ik met mijn fiets naar het IJsselbos in IJsselstein. Deze foto is niet zo vroeg genomen, 9.45 uur. Immers in de winter (zeker rond de kerst) zijn de dagen erg kort. Dus zelfs voor de langslapers moet dit te doen zijn… De lange schaduwen en in dat gat die ene tak (die er al lag!), maakte voor mij de foto. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Op deze eerste dag van 2013 wil ik iedereen natuurlijk een fantastisch mooi en gezond nieuw jaar wensen!

Today, on newyearsday I want to wish all my followers a happy and healthy new year!


Uit het JVF archief: Hartje winter. Eind 2007 hadden we een prachtige periode met rijp in Nederland. Centimeters dik zat het, op alles wat maar aan wilde vriezen. Een sprookjesachtig gezicht. Rijp ontstaat bij een combinatie van vorst en mist. En in deze periode waren de omstandigheden optimaal. Dit is in het andere Ysselsteyn (Lb). Niet het IJsselstein (Ut) waar ik woon, maar waar ik opgegroeid ben. Deze plek ligt aan het eind van een doodlopende weg. Door de vorm van een hart is dit voor mij een foto die mooi aan het gezegde “Hartje winter” refereert. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Uit het JVF archief: Hartje winter. Eind 2007 hadden we een prachtige periode met rijp in Nederland. Centimeters dik zat het, op alles wat maar aan wilde vriezen. Een sprookjesachtig gezicht. Rijp ontstaat bij een combinatie van vorst en mist. En in deze periode waren de omstandigheden optimaal. Dit is in het andere Ysselsteyn (Lb). Niet het IJsselstein (Ut) waar ik woon, maar waar ik opgegroeid ben. Deze plek ligt aan het eind van een doodlopende weg. Door de vorm van een hart is dit voor mij een foto die mooi aan het gezegde “Hartje winter” refereert. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.


Uit het JVF archief: Uiterwaard bij Wilp. Op deze kille decemberdag in 2008 was ik met Ron de Smit op stap. We gingen een boekpresentatie van Geurt Besselink bijwonen. Maar eerst wilden we zelf nog proberen om een paar goede foto’s te maken. Dat viel nog niet mee gezien het weer en vooral de lucht! Toch waren er een paar momentjes waarop de zon dreigde door te komen. Dat resulteerde tot deze ‘uitspatting’ in de lucht. Meer zwart-wit landschapsfoto’s bekijken? Bekijk hier mijn portfolio van zwart-witfotografie.

Uit het JVF archief: Uiterwaard bij Wilp. Op deze kille decemberdag in 2008 was ik met Ron de Smit op stap. We gingen een boekpresentatie van Geurt Besselink bijwonen. Maar eerst wilden we zelf nog proberen om een paar goede foto’s te maken. Dat viel nog niet mee gezien het weer en vooral de lucht! Toch waren er een paar momentjes waarop de zon dreigde door te komen. Dat resulteerde tot deze ‘uitspatting’ in de lucht. Meer zwart-wit landschapsfoto’s bekijken? Bekijk hier mijn portfolio van zwart-witfotografie.


De herfst van 2012 was fantastisch! Ik neem je mee je op mijn reis mee in 30 beelden! Kijk en geniet!

Autumn 2012 in the Netherlands was fantastic! I take you with me on my journey in 30 photo’s! Sit back and enjoy!


Uit het JVF archief: Koe in de mist. Op een mooie mistige oktobermorgen liep ik achter het IJsselsteinse IJsselbos. Op een afstand zag ik deze koe in de mist staan. Toen begon de zon wat door te breken en de koe leek als het ware op te lichten in de mist. Een geweldig moment dat ik niet snel zal vergeten. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Uit het JVF archief: Koe in de mist. Op een mooie mistige oktobermorgen liep ik achter het IJsselsteinse IJsselbos. Op een afstand zag ik deze koe in de mist staan. Toen begon de zon wat door te breken en de koe leek als het ware op te lichten in de mist. Een geweldig moment dat ik niet snel zal vergeten. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.


Uit het JVF archief: Berk op de Posbank (NP De Veluwezoom). Bij herfstfoto’s denk je al snel aan een bos. Deze foto van een enkele boom op de Posbank  in Nationaal Park Veluwezoom, laat zien dat een enkele boom in herfstkleur ook mooi af kan steken tegen de uitgebloeide heide. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.

Uit het JVF archief: Berk op de Posbank (NP De Veluwezoom). Bij herfstfoto’s denk je al snel aan een bos. Deze foto van een enkele boom op de Posbank in Nationaal Park Veluwezoom, laat zien dat een enkele boom in herfstkleur ook mooi af kan steken tegen de uitgebloeide heide. Bekijk hier mijn portfolio van landschapsfotografie.



Posts I Liked on Tumblr